గణేశుడి పూజ

వినాయక చవితి, నిమజ్జనం  ఎప్పుడో అయిపోయి దసరా కూడా వచ్చేస్తుంటే  ఈ టపా ఇప్పుడు పెట్టానంటారా ? వినాయకుడి పెళ్ళికి వెయ్యి విఘ్నాలు అన్నట్లు, ఈ టపా కట్టి  దాదాపు రెండు వారాలు  అయినా పోస్టు చేయడం కుదరలేదు. ఇండియా వెళ్లి జెట్ లాగ్, బెంగ  తీరేసరికి కొంచం సమయమే పట్టింది. ముఖపుస్తకాలలో,  బ్లాగుల్లో వినాయకుళ్ళని చూసాక, మా బాలవికాస్ చేసే  వినాయక చవితి పండగ గురించి తప్పక వ్రాయాలన్పించింది.  Better late than never అంటారు కదా !!

గత 30 ఏళ్ళు గా, ఈ పండగని ప్రతి ఏడాది  చాలా ప్రత్యేకమైన రీతిలో  చేయిస్తున్నారు మా బాలవికాస్  వారు. మా బాలవికాస్ వారు జరిపే ఈ వేడుకను 2008 లో PBS ఛానల్ వారు వారి డాక్యుమెంటరీ “The Asian & Abrahamic Religions: A Divine Encounter in America లో  చిత్రీకరించడం కూడా జరిగింది.

ఆ ప్రత్యేకతలు ఏమిటంటే:

ఈ పూజ ని పిల్లలు మాత్రమే   చేస్తారు…  అంతే కాదు…  వినాయ చవితి  కథలు, గణపతి కి భజనలు, పాటలు, పూజా  విధానం, ఫల శృతి,  పురుష సూక్తం, మంత్రం పుష్పం, హారతి  ఇవన్నీ కూడా పిల్లలే చెప్తారు…. అవును పిల్లలే!!   అదే మా బాలవికాస్ ప్రత్యేకత!!  మా బాలవికాస్  గురువులు ఏ  ప్రార్థనయినా, మంత్రమైనా  పఠించేముందు అర్ధం తెలుసుకోవాలి అంటారు. అందుకే పిల్లలు ఈ వేడుకలో ఫలశృతి దగ్గర నుంచీ  మంత్రం పుష్పం వరకూ స్పష్టం గా పఠించి, వాటి అర్ధం కూడా వచ్చిన ప్రేక్షకులకి ఆంగ్లం లో విడమరచి చెప్తారు.  రాజోపచారాలు కూడా చాలా శాస్త్రోక్తం గా చేస్తారు.   నృత్యం దర్శయామి అన్నపుడు పిల్లలు నాట్యం చేస్తారు. గీతం శ్రావయామి అన్నపుడు పాటలు పాడతారు.  

img_1334

ఇంకొక ప్రత్యేకత ఏంటంటే, ముఖ్య పూజకి మూడు అడుగుల మట్టి గణపతిని కూడా మా బాలవికాస్ మునుపటి విద్యార్థుల మాతృమూర్తి ఒకరు  చేస్తారు. ఆవిడ ఎప్పట్నించీ  చేస్తున్నారో, 11 ఏళ్ల బట్టీ  మా పిల్లలని బాలవికాస్ తీసుకువెళ్లే,  నాకు కూడ తెలియదు.. పూజకి కొన్ని రోజుల ముందు కొంత మంది వాలంటీర్లు మట్టి తెచ్చి ఆవిడకి ఇస్తారు. ఒక్కొక్క సారి ఆ మట్టిలో  రాళ్ళూ ఉంటాయి. అలాంటప్పుడు  దానిని జల్లించి, రాళ్లు లేకుండా ఏరి, తడిపి  ఆ మట్టి తో వినాయకుడిని చేస్తారు. ఆ రోజుకి గణపతికి క్రొత్త పంచె కడతారు.  పొద్దుటికల్లా  విగ్రహాన్ని తయారుచేయడానికి ఒక్కోసారి ఆవిడ రాత్రంతా శ్రమించిన రోజులు ఉన్నాయిట.  పాలవెల్లి కూడా వారి కుటుంబమే తాయారు చేసింది.  

img_1327-1

ముందు రోజు  రాత్రి  కొంత మంది వాలంటీర్లు  మండపం, స్టేజి అలంకరిస్తారు. పొద్దున్నే వినాయకుడిని తెచ్చి అప్పుడు పాలవెల్లిని అలంకరిస్తారు.

మా బాలవికాస్ పిల్లలే కాక అందరు పిల్లలూ  ఈ వేడుక కి ఆహ్వానితులే.   వచ్చిన ప్రతి పిల్లలకీ  ఒక పళ్లెం లో  చిన్న వినాయకుడి విగ్రహం, పత్రీ, పూలు  ఇచ్చి పూజ చేయిస్తారు. ఆ విగ్రహం ఇంటికి తీసుకెళ్ళచ్చు. కానీ ఒక నియమం మీద మాత్రమే …   అది ఏంటంటే తీసుకెళ్లిన పిల్లలు ప్రతి రోజు క్రమం తప్పకుండా వినాయకుడిని ధ్యానించుకోవాలి.   

img_1332

 

img_1333

దాదాపు పిల్లలు, పెద్దలు కలిపి 400 మంది దాకా ఈ వేడుకకి విచ్ఛేస్తారు. పూజ అయ్యాక అందరికీ  ఉండ్రాళ్ళ ప్రసాదం తో చక్కటి భోజనం వడ్డిస్తారు మా బాలవికాస్  తల్లులు. పూజంతా అయ్యాక ఒక పైప్ తో పిల్లలతోటే నీళ్లు పోయించి విగ్రహాన్ని నిమజ్జనం చేయిస్తాము.  ఈ పూజా కార్యక్రమం అంతా ఒక గుడిలో జరుగుతుంది.  

ఈ గణపతి పూజ వేడుక కి  దాదాపు రెండు నెలల నుంచి తయారవుతుంటారు బాలవికాస్  పిల్లలు.  పదేళ్లు దాటిన ఒక  అమ్మాయిని మరియు ఒక  అబ్బాయిని Master of Ceremonies గా పిల్లలే  ఎన్నికల ద్వారా ఎంచుకోవడం జరుగుతుంది. ఎన్నికల పోటీ బాగానే ఉంటుందండోయ్ !! ఎన్నికలలో నిలుచున్న పిల్లలు వారిని ఎందుకు ఎన్నుకోవాలో ముందు గా చెప్తారు – మేము చాలా  బాగా స్పష్టం గా మాట్లాగలమనో , స్టేజి మీద మాట్లాడటం భయం లేదనో  కాబట్టి మమ్మల్నే  ఎన్నుకోండి అంటూ రకరకాల ఎన్నికల వాగ్దానాలు చేసేస్తుంటారు.  అదొక వేడుక గా ఉంటుంది. ఈ  Master of ceremonies కాక  పూజ లోని ప్రతి భాగాన్ని  ఒక్కొక్కరికీ  ఇవ్వటం జరుగుతుంది.    ఐదేళ్ల పిల్లల దగ్గరనుంచి పదిహేనేళ్ల  పిల్లల వరకు మైకు పట్టుకుని ఈ కథలని  విచ్చేసిన ప్రేక్షకులకు  చెప్పడానికి  ఉత్సాహం గా ముందుకు వస్తారు.ఆ విధం గా ఎండాకాలం సెలవలు ఉన్న రెండు నెలలు ప్రాక్టీసులు చేస్తారు పిల్లలు.   

మా పిల్లల్ని ఈ విధం గా తీర్చి దిద్దుతున్న గురువుల గురించి ఎంత చెప్పినా  తక్కువే!! అందుకే వారి గురించి టపా  వ్రాసే ముందు బాలవికాస్ చేసే కార్యక్రమాలు ఒక్కొక్కటీ ముందు వ్రాస్తున్నాను.

ప్రకటనలు

విజయవాడ జంక్షన్

విజయవాడ రైల్వే స్టేషన్ లో  రైళ్లు ఆగిపోయాయి అన్న వార్త చదివాకా , ఈ రోజు భండారు శ్రీనివాస రావు గారి బ్లాగు చదివాకా  కొన్ని జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి.

ఎండాకాలం సెలవల్లో ఒక్కోసారి మేము పిల్లలం ముగ్గురమే కృష్ణా ఎక్స్ ప్రెస్ లో బిట్రగుంట కి వెళ్లేవారం.  పగటి పూట  ప్రయాణం కాబట్టి మా నాన్న గారు కూడా బాగా ప్రోత్సహించేవారు మమ్మల్నే వెళ్ళమని.  పొద్దున్న 6 ఆరింటికి సికింద్రాబాద్ లో ఎక్కితే సాయంత్రం 5:40 కి బిట్రగుంట చేరుకునేవాళ్ళం. అస్సలు పడుకోకుండా అన్ని స్టేషన్లు లెక్కపెట్టేవాళ్ళం.  అందుకే  ప్రతి స్టేషన్ పేరు బాగా గుర్తుంది పోయింది ఈ రోజు వరకూ  కూడా.  విజయవాడ ఎప్పుడొస్తుందా అని ఎదురు చూసేవాళ్ళం. ఎందుకంటే అమ్మమ్మ గారి ఊరికి సగం ప్రయాణం అయినట్లు లెక్క.  దగ్గరికి వచ్చేసినట్లేగా !! విజయవాడ రాగానే భోజనాలు మొదలు పెట్టేవాళ్ళం.  ఒకవేళ మంచినీళ్లు లేకపోయినా విజయవాడ లో దిగి పట్టుకోవచ్చు ట్రైన్ ఎక్కువ సేపు ఆగుతుంది అని.   ఒక్కోసారి విజయవాడ లో ఉండే  మా పిన్ని కుటుంబం కూడా కృష్ణా ఎక్స్ ప్రెస్ లో  మాతో కలిసేవారు. మా తమ్ముడు తిట్టుకుంటూ , మమ్మల్ని కొరకొరా చూస్తూ,  చిన్నవాళ్ళయిన పిన్నికొడుకులకి కిటికీ సీటు ఇచ్చేవాడు. విజయవాడ స్టేషన్  దాటగానే కృష్ణ బ్రిడ్జి చూడటం,  నాణాలు విసరటం!!  ఆ బ్రిడ్జి చూడటం ఈ రోజు కి కూడా ఒక మధుర అనుభూతి లా అన్పిస్తుంది. మా అమ్మాయి కూడా  మొన్న భారత దేశం వెళ్ళినపుడు  మొదటిసారి ఆ బ్రిడ్జి చూసి ఒక్కసారిగా  ‘wow’ అంది. అర్ధరాత్రి ఎంత నిద్ర మత్తులో అయినా బ్రిడ్జి  శబ్దం రాగానే  తెల్సిపోతుంది విజయవాడ దాటిందో లేదో !!   

ఎండాకాలం ముగియగానే, బిట్రగుంట నుంచి తిరిగి వచ్చేటపుడు హైదరాబాద్-మద్రాస్ ఎక్స్ ప్రెస్ లో వచ్చేవాళ్ళం. ఆ బండి లో  రిజర్వేషన్ దొరక్కపోతే , మా నాన్న గారు హైదరాబాద్ లో నే విజయవాడ  నుంచి నరసాపూర్  ఎక్సప్రెస్  లో టిక్కెట్లు కొనేవారు. అదెలా చేసారో ఆ రోజుల్లో నాకైతే తెలీదు. ఆ విషయం టెలిగ్రామ్/ఉత్తరం ద్వారా మా తాతయ్య కి చెప్పేవారు.  మేము  బిట్రగుంట నుండి లింక్ ఎక్స్ ప్రెస్ (ఇప్పుడు చెన్నై-హౌరా ఎక్స్ ప్రెస్  అనుకుంటా)  లో  విజయవాడ వెళ్లి అక్కడ  నరసాపూర్ ఎక్స్ ప్రెస్ ఎక్కేవారం.  ఆ విజయవాడ ప్లాటుఫారం మీద క్యారేజీ తీసి భోజనాలు పెట్టేది మా అమ్మ.  లేకపోతే టైం ఉంది అనుకుంటే గాంధీనగర్ లో మా నాన్న స్నేహితుడయిన మావయ్య వాళ్ళింటికి వెళ్ళేవాళ్ళం . అప్పుడు మాత్రం విజయవాడ స్టేషన్, బ్రిడ్జి చూస్తే మహా చిరాకుగా ఉండేది. మరి ఇంటికి వెళ్ళిపోతున్నాం కదా  !! ఒకసారి నేను, నా స్నేహితురాలు వరలక్ష్మి  ఆరోజు  ఏదో ఆడుకోవాలని   ప్లాన్ చేసుకున్నాం. ఉన్నట్టుండి మా తాతయ్య వచ్చి బయలుదేరాలి అన్నారు. గబగబా భోజనం చేసి మధ్యాహ్నానికల్లా లింక్ ఎక్స్ ప్రెస్  ఎక్కాము .  మా నాన్న మీద ఆ రోజు ఎంత కోపం వచ్చిందో !!

1980 లో అనుకుంటా.  విజయవాడ-గూడూరు సెక్షన్ మాత్రమే ఎలక్ట్రిక్ ఇంజిన్లు ఉండేవి. సికింద్రాబాద్ వెళ్లే బళ్ళు విజయవాడ లో ఎలక్ట్రిక్ నుంచి డీజిల్ ఇంజిన్ కి మారేవి. బిట్రగుంట నుంచి విజయవాడ వరకు చాలా  ఫాస్ట్ గా వచ్చినట్లు అన్పించేది.

ఎప్పుడూ  ప్రయాణీకులతో 24 గంటలు అనౌన్సమెంట్ లతో  కళకళలాడిపోయే  నిశ్శబ్దం గా  విజయవాడ జంక్షన్ ఎలా ఉంటుందా అన్పించింది ఈ రోజు.

ఇండియా ట్రిప్

ప్రతి రెండేళ్లకో మూడేళ్లకో  వెళ్లే ఏ రెండో మూడో వారాలకే  ఎన్నో ప్రణాళికలు.. .. ఉన్న ప్రతి క్షణాన్నీ  ఆస్వాదించాలన్న తపన.. ఆత్మీయులైన ప్రతి ఒక్కరినీ  కలవాలన్న ఆరాటం..

దుబాయ్ లో బయలుదేరిన విమానం చక్రాలు తెలుగు నేలను తాకగానే  ఇంటికి వచ్చేసాం అంటూ గెంతులు వేసే మనసు..

img_2172

ఎప్పుడొస్తారా చూద్దాము అనే కుటుంబ సభ్యుల ఎదురుచూపులు, బంధువులు & స్నేహితుల  ఆప్యాయమైన పలకరింపులూ & ఆహ్వానాలు, ‘ఎప్పుడొచ్చావు’ అంటూ తలుపు కొట్టి పలకరించే చుట్టూ పక్కల వారు,  శ్రావణమాసపు పేరంటాలు,  కమ్మనైన తాజా కూరల తో,  పిండివంటల తో కొసరి కొసరి వడ్డించే విందు భోజనాలు….

వాహనాల శబ్దాలు, హారన్  మోతలు,  ఎటు చూసినా నడిచే జనాలు, రోడ్డు పక్కనే తినుబండారాల బండ్లు,   రద్దీగా ఉండే దుకాణాలు,  ఏ  workout చేయకుండానే మొహాన  చమటలు పట్టించే ఎండ…

…..  అవే విమానం చక్రాలు ఆ నేలను వీడగానే మళ్ళీ  ఎప్పుడు వెళదామా అన్న ఆలోచనలు…

img_1036

అన్నీ  కలిపితే ….ప్రతి ప్రవాసుడికీ  ముఖ్యమైనది …  ప్రియమైనది .. .  అత్యంత మధురమైనది…   ‘ఇండియా ట్రిప్‘ – భారతదేశయాత్ర.