అత్తగారు

నా  జీవితంలో ఇంకో ముఖ్యమైన అమ్మలాంటి వ్యక్తి .  మా అత్తగారు.

‘మీ అబ్బాయి నన్ను కలవడానికి వస్తా అన్నారు కదా నిన్న. మేము హోటల్ లో ఉన్న రూము నెంబర్ లో చెప్తామని ఫోన్ చేసానండీ.  ఫలానా రూమ్ నెంబర్  అని చెప్పగలరా ?’ అని నేను అడగటం. 

‘అమ్మాయ్ చంద్రికా.  మీ అత్తగారికి ఇంగ్లీష్ రాదే  అమ్మా !  నువ్వు తెలుగులోనే చెప్పాలి’   అని అటుపక్క నుంచీ నవ్వుతూ సమాధానం రావటం.  ఇదండీ  మా అత్తగారికి నాకు జరిగిన మొట్టమొదటి సంభాషణ. 

విజయవాడలో మా నిశ్చితార్థం అయింది. అది అయిన  మరునాడు,  మళ్ళీ అమెరికా వస్తే కుదరదు అని అమ్మమ్మ , తాతయ్య వాళ్ళతో కలిసి బిట్రగుంట వెళదామనుకున్నాను.  పొద్దున్నే వెళ్ళిపోదాం అనుకుంటే, మా వారు వచ్చి నాకు ఏదో  కొనాలి (మాట్లాడ్డానికి ఒక సాకు)  కాబట్టి మధ్యాహ్నం వెళ్ళమని మమ్మల్ని అడిగారు. సరే అని కృష్ణా express లో వెళదామని నిర్ణయించుకున్నాం. అమ్మ వాళ్ళు  హైదరాబాద్  వెళ్లిపోయారు. హోటల్ లో ఉన్నాము. అక్కడ ఎక్కడ ఉన్నామో  చెప్దామని ఫోన్ చేస్తే మా అత్తగారు చెప్పిన మాట ఈ సంభాషణ. మా నానమ్మ లాగే మా అత్తగారు కూడా నన్ను చూడటానికి పెళ్లి చూపులలో రాలేదు . నిశ్చితార్ధం రోజే చూడటం.

మా అత్తగారికి ఊహ తెలియక ముందే  తల్లీతండ్రీ ఇద్దరూ లేరు.  అత్తయ్య గారికి  ఒక అన్నయ్య, ఒక చెల్లెలు.   వీళ్లందరినీ ఆవిడ  పిన్ని పెంచారు.  ఆ మామ్మ గారు( అత్తగారి పిన్ని) ఇంకా ఉన్నారు. కొంచెం పెద్దయ్యాక అన్నయ్య అక్కచెల్లెలిద్దరిని చూసుకున్నారు. ఎటువంటి పరిస్థుతులలో ఉండేవారు అంటే అక్కచెల్లెలిద్దరికి  ముఖానికి వేసుకునే పౌడర్  కూడా ఉండేది కాదట.  ఒకసారి గోడమీద సున్నం పూసేసుకున్నారట.  వాళ్ళ అన్నయ్య అది చూసి బాధపడి పౌడర్  కొనుక్కొచ్చారు.  

మా మావగారితో పెళ్ళి . నలుగురు పిల్లలు. మా మావగారు very well planned గా పిల్లలకి ,ఆవిడకి ఎక్కడా ఏ లోపం రాకుండా  చూసేవారు……. ఆడపిల్ల పెళ్ళి అయ్యి , మిగిలిన పిల్లలు చక్కటి చదువులు చదువునే సమయంలో కుటుంబానికి  అనుకోని  ఓ పెద్ద ఉపద్రవం.   మా మావగారు హఠాత్తు గా accident లో పోయారు. అటు చిన్నపెద్ద కానీ పిల్లలు. సహజంగానే ఎవర్నీ పల్లెత్తు మాట అనని మనస్తత్వం ఆవిడది.  దానికి తోడు చదువు కూడా లేదు. ఎవరు ఎలా చెప్తే అలా నమ్మారు  ఆవిడ.  ఆ భగవంతుడి దయవల్ల మావారు వాళ్ళు చదువుకుని settle అయ్యారు. 

ఎప్పుడూ పిల్లల్ని తిట్టే వారు కాదు ఆవిడ.  అందులోనూ తండ్రి లేని పిల్లలు అని కూడా అవ్వచ్చు.  మనవలని & మనవరాళ్ళని అంతే. అసలు ఆవిడ  పిలుపే చాలా ఆప్యాయంగా ఉండేది ‘ఏమిటే అమ్మాయ్ ‘ అంటూ. పెళ్లయ్యాక సత్యనారాయణ స్వామి వ్రతం అయ్యాక మా మావగారి ఫోటోకి నమస్కారం చేస్తుంటే,  ‘ ఆ పక్కన ఉన్నది మా అత్తగారు & మావగారు. వాళ్ళే మనకి మూలా విరాట్టులు . ముందు వాళ్ళకి  నమస్కారం చేయండి’ అని చెప్పారు.  ఇదే మాట  మా పెద్దమ్మాయిని తీసుకువెళ్ళినపుడు కూడా  చెప్పారు.  

మన పెద్దవాళ్ళు చేసే పనులు చాదస్తం లా అనిపిస్తాయి.  పొరపాటున పనిమనిషి రావడం ఆలస్యం అయి ఇంటి ముందు ముగ్గు లేకపోతే  ఈవిడ ఎంత ఓపిక లేకపోయినా నీళ్లు చల్లి వేసేవారు .  ‘ఎందుకు ఆ అమ్మాయి వస్తుంది లేకపోతే ఎవరో ఒకరు ఉన్నారు  కదా ‘  అని పిల్లలు అరిస్తే   ‘ఏమో నాన్నా ! వేయకపోతే తోచదు’ అనేవారు.  పక్కనే ఉండే తోడికోడలు, ఆడపడుచులు  స్నేహితురాళ్ళు  ఈవిడకి.  మా వారి మేనత్త ‘ దాన్ని రోజూ చూసి పలకరించక పోతే తోచదే’ అని చెప్పారు నాతో.  నేను  మొదటిసారి వెళ్ళినపుడు  వినాయకచవితి అని మా తోడికోడలు , నేను  కలసి ఇల్లు కడిగితే మురిసిపోయారు ఆవిడ.   మా మావగారి తద్దినానికి మడి  కట్టుకుని బ్రాహ్మలకి వడ్డించానని తెగ సంబరపడిపోయారు. మా అమ్మతో కూడా చాలా సార్లు చెప్పారట ‘  ఈ మాత్రం చేసిందండీ చాలు ‘ అని. 

మా అత్తగారితో నేను కలిసి ఉన్నది చాలా తక్కువ.  నేను  మొదట రెండు సార్లు భారత దేశం వెళ్ళినప్పుడు ఉండటమే అత్తగారితో ఉండటం అంటే.  నేను తరచూ ఉత్తరాలు వ్రాసేదాన్ని.  ఆవిడ కూడా వ్రాస్తూ ఉండేవారు. మా పిల్లల ఫోటోలు, వీడియోలు తరచూ పంపేదాన్ని. 

2001 లో అప్పటికీ camcorder లో కూడా క్యాసెట్లు ఉండేవి. అవి VCRలో చూసేందుకు ఒక cable పెట్టి record  చేసేవాళ్ళం.  నేను  ఇండియా వెళ్తున్నానని ఇక్కడ మా తోడికోడలు వాళ్ళ అమ్మాయి వీడియో, ఇంటి గృహప్రవేశం  వీడియో అన్నీక్యాసెట్ లో record  చేసి నాకు పోస్ట్ చేసింది.  నేను దాన్నిఇండియాలో వీడియో షాపులో NTSC కి మార్పించాను.  అత్తయ్యగారు వీడియో చూడటానికి VCR మా ఆడపడుచు ఏర్పాటు చేసింది.  అంటే గమనించవలసిన విషయం ఏంటంటే ఇక్కడ  పని చేసింది  అందరం ఆడవాళ్ళమే.  recording చేయాలి.  ఆ manual  చదవాలి.  అదీ ఇంట్లో చిన్న పిల్లలతో చేసాము.  ఆవిడకి ఏదో  చెప్పేయాలి, సంతోష పెట్టాలి అన్న ఆత్రం మా అందరికీ. 

ఫోటోలు పంపిస్తే అందరికీ, ముఖ్యంగా ఆవిడ  పిన్నికి చూపించేవారు.  ఈమధ్య ఆ మామ్మ గారికి ఫోన్ చేస్తే ‘మీ ఫోటోలు కనిపించాయి పిల్లలు ఏవో సర్దుతుంటే ‘ అన్నారు. అలా మా అత్తగారు ఏవి పంపినా ఆ  చూసినవే చూసుకుంటూ & చూపిస్తూ  మురిసిపోయేవారు.  

ఇప్పుడంటే వీడియో calls , internet  ఎలా పడితే అలా వచ్చాయి.  అప్పట్లో mail  చెక్ చేసుకోవాలన్నా కూడా పెద్ద తతంగం..  తరువాత  Reliance  call  వచ్చాక ఫోన్లు బాగానే చేసేవాళ్ళం. మా వారి కన్నా నేనే ఫోన్ చేసేదాన్ని. ప్రతీ విషయం పూస గుచ్చినట్లు చెప్పాలి కదా. .పిల్లలు కూడా ముద్దు ముద్దుగా కబుర్లు చెప్పేవారు.  ఒక సారి  రెండు గంటలు మాట్లాడిన రోజులు ఉన్నాయి.  ‘బిల్లు ఎంత వస్తుందో ఏమో చూసుకోవే ‘ అని tension  ఆవిడకి. 

నేను మొదటిసారి తిరుగు ప్రయాణం అవుతుంటే  ‘అస్సలు ఉన్నట్లే లేదు ‘ అన్నారు.  అప్పటికి వెళ్ళడానికి వారం  ఉంది.  ‘మీరూ హైదరాబాద్  వచ్చేయచ్చు కదా అత్తయ్య గారు. అమ్మ వాళ్ళతో , మీతో కలిసి ఉన్నట్లు ఉంటుంది’ అనగానే  వచ్చేసి నాతో పాటూ ఉన్నారు. వీళ్ళింటికి ఎందుకు వెళ్లడం అనుకోలేదు. అలా అందరూ కలిసి ఉంటే  ఎంత ఆనందంగా అనిపించిందో.  ఆవిడ జీవితంలో మొట్టమొదటి & చివరి సారి  నాకోసం airport  కి వచ్చారు. 

రామకోటి వ్రాసుకునేవారు తరచూ. (నేను రామకోటి వ్రాయడానికి ఆవిడే నాకు inspiration)  మాకు ఎవరికి కొంచం ఒంట్లో బావుండలేదు అన్నా ఆంజనేయస్వామి గుళ్లో  అప్పాలు , వినాయకుడి గుళ్లో ఉండ్రాళ్ళు నైవేద్యం చెప్పి పూజ చేయించేవారు.  నేను చివరిసారి ఆవిడకి ఫోన్ చేసినపుడు నాకు మోకాలు నొప్పి అని చెప్తే ‘పూజ చేయిస్తాను’ అన్నారు. చేయించకుండానే వెళ్లిపోయారు.  

నాకు అమ్మమ్మ, నానమ్మ ఉన్నట్లు మా పిల్లలకి అలాగే ఉండాలి అనుకునేదాన్ని.  దురదృష్టం . నేను మూడోసారి Indiaకి ఆవిడకి కర్మకాండ చేయడానికి వెళ్ళవలసి వచ్చింది.  అన్నీ కార్యక్రమాలు అయ్యి తిరిగి బయలు దేరుతున్నపుడు  ట్రైన్ కదులుతుంటే  అనిపించింది ‘నా పిల్లల కోసం ఆత్రంగా ఎదురుచూసేందుకు ఈ ఊర్లో ఎవరున్నారు ఇంక’ అని కళ్ళలో తెలియకుండానే నీళ్ళొచ్చేసాయి. 

పిల్లలందరినీ portrait  తీయిద్దామని sears  వెళ్తే మా  చిన్న దాన్ని వాడు బుట్టలో కూర్చోబెట్టాడు. ఆ ఫోటో చూసి  ‘ఫోన్లేవే  దాని పెళ్ళికి ఉంటానో ఉండనో. అందుకే వాడు దాన్ని బుట్టలో కూర్చోబెట్టాడు’ అన్నారు.  ఆ ఫోటో చూసినప్పుడల్లా అదే మాట గుర్తొస్తుంది నాకు. 

 ‘ఆ మాత్రం చేసింది చాలు’ అని ఆవిడ అన్నట్లే,  ఆ తద్దినాల  రోజు వంట చేయడం, దీపం వెలిగించడం తప్ప నేను కూడా ఏమీ  చేయను.  

ఆవిడ వెళ్ళిపోయి 13 ఏళ్ళు అయినా,  పిల్లల గ్రాడ్యుయేషన్లు ,  మా బావగారి అమ్మాయి అరగేంట్రం లాంటివి ఇంట్లో ఏమి జరిగినా ఈవిడ ఉంటే ఎలా మురిసిపోయేది కదా అనిపిస్తుంది.  కుటుంబంలో అందరూ ఎంత ప్రేమగా ఉన్నా, ఆ మూల విరాట్టు ఉంటేనే ఆ  ‘unconditional  love ‘ అనేది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. 

4 thoughts on “అత్తగారు”

  1. Nice article 👌.
    పైన వాత్సల్య గారన్నట్లు “ అలాంటి అత్తగారు దొరకడం మీ అదృష్టం”, నిజంగానే. అయితే ఇక్కడ చెప్పుకోవలసిన విశేషం ఏమిటంటే మీ అత్తగారి మంచితనాన్ని గుర్తించడం మీ గొప్పతనం కూడా 👏.
    ————-
    అన్నట్లు :-
    // “ గమనించవలసిన విషయం ఏంటంటే ఇక్కడ పని చేసింది అందరం ఆడవాళ్ళమే. “ //
    మధ్యలో ఆ విసురెందుకు … మగవాళ్ళ మీద 🤨?
    🙂🙂

    మెచ్చుకున్నవారు 1 వ్యక్తి

    1. మగవాళ్ళ మీద విసురు కాదండీ. ఆడవారికే చెప్తున్నాను. ఆడవారికి ఆ తాపత్రయం ఉంది కాబట్టే అమెరికా రాలేకపోయిన ఆవిడ అవైనా చూడగలిగారు. ఇంకో టపాలో వివరంగా ప్రస్తావిస్తాను 🙂

      మెచ్చుకోండి

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: