మహాభారతం – కర్ణుడు

మా ఇంట్లో  మా వారికి కాలక్షేపం కాకపోతే మహాభారతం పాత  సీరియల్  చూస్తారు. నెమ్మదిగా ఆయనతో పాటు పుస్తకాలూ, హోంవర్కులు పక్కన పెట్టి మా అమ్మాయి కూర్చుంటుంది.  ఆ నేపథ్యం లో ఒకరోజు ‘దుర్యోధనుడి అసూయ కి  ఆజ్యం పోసిన వాళ్ళు ఇద్దరు  ఒకరు ధృతరాష్ట్రుడు , ఇంకొకరు కర్ణుడు’ అన్నాను.  ఆమాట కి మా వాళ్ళు ఇద్దరూ  ‘కర్ణుడు ఇంత నిక్కచ్చి గా చెడ్డవాడు’ అని  చెప్పడం ఎక్కడా  వినలేదని (ఇద్దరు కలిసి ఎన్ని పుస్తకాలూ చదివారో తెలీదు. మహాభారతం టీవీ సీరియల్ మాత్రం బాగా చూస్తారు) వాదన మొదలు పెట్టారు.  

ఈ వాదన అయిన కొన్ని రోజులకే కష్టేఫలి వారు వారి బ్లాగులో కర్ణుడి గురించి వ్రాయటం మొదలు పెట్టారు.  నా వాదన తో ఇంకొకరు ఏకీభవిస్తున్నట్లనిపించింది.  

రామాయణం కానీ, భారతం కానీ ఏ పుస్తకం  అయినా కావచ్చు కాక.  పుస్తకం చదివాకా అన్వయం చేసుకోవలసినది మనమే. ఇదివరకు నా ముందు టపా లో చెప్పినట్లు connect Text to Self, Text to Text, Text to World  చేసుకుని అన్వయించుకోవాలి. అలా భారతం విన్నాకా, కొంచం చదివాకా –  కర్ణుడి గురించి నేను అన్వయించుకున్నది  & నాకు వచ్చిన అభిప్రాయమే ఈ టపా.

కర్ణుడు కుంతీ దేవి కి పుట్టిన సంతానమే  కానీ ధర్మ సంతానం కాదు. అవునన్నా కాదన్నా నిజం. కర్ణుడి స్వభావం కూడా ఈ విషయం తో ముడిపడి  ఉన్నది  అన్న సంగతి కూడా  ఒక వాస్తవం.

మహాభారతం లో కర్ణుడి ని అసలు క్షమించకూడదు అని అనిపించిన ఘట్టం  ఇది:

ధర్మరాజు జూదం లో  ఓడిపోయాక , దుర్యోధనుడు దుశ్శాసనుడిని పంపుతాడు ద్రౌపది ని తీసుకు రమ్మని.  దుశ్శాసనుడు ఆవిడని జుట్టు పట్టుకు ఈడ్చుకుని రాగా, వికర్ణుడు  లేచి ఇది అన్యాయం అని  చెబితే,  కర్ణుడు వికర్ణుడి తో ఈ విధం గా అంటాడు.

karna1

పైగా ద్రౌపది ని గురించి ,  ‘ఈవిడ బంధకి కాబట్టి వివస్త్ర ను చేసినా తప్పు లేదు’ అంటాడు  కూడా !!
karna2

దుశ్శాసనుడ చేత అవమానించబడి ద్రౌపదీ  దేవి దుఃఖపడుతుంటే ఈ మాట కూడా అంటాడు :

karna3

ఈ మాట విన్న దుర్యోధనుడు తన తొడ చూపించాడు.  ప్రాణం మీదకి తెచ్చుకున్నాడు కూడాను. అసలు దుర్యోధనుడిని ఈ విధం గా రెచ్చగొట్టేందుకే ఆ మాట అన్నట్లు కూడా అన్పిస్తుంది.

పైన చెప్పిన పద్యాలూ ఈ లంకె లో చూడవచ్చు.

మహాభారతము – సభా పర్వం – ద్వితీయాశ్వాసము. http://ebooks.tirumala.org/Product/Book/?ID=1874

కర్ణుడు తన సహజ కవచకుండలాలు దానం ఇవ్వటం మూలాన,  కుంతీ దేవి సంతానం అని మహాభారతం లో అతనికి చివర వరకు తెలియకపోవడం వలన  –  ఒక విధమైనటువంటి  జాలి కర్ణుడు మంచివాడే అనిపించేలా చేస్తుంది.

ఎప్పుడో జరిగినది  మహాభారతం.  అయినా  వస్త్రాపహరణం  ఘట్టం చదువుతున్నా, సీరియల్ లో చూస్తున్నా, మనసు ఈ అన్యాయాన్ని భరించలేదు. మరి ఆ రోజున కళ్లెదుట కనిపిస్తుంటే ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోగలమా ? ద్రౌపది అంత దుఃఖిస్తుంటే  ఆ సభ లో సంతోషపడుతూ ఆనంద పడ్డవారు దుర్యోధనుడు, శకుని, దుశ్శాసనుడు. ఏమి మాట్లాడకుండా వారి మౌనం తో దానికి ఆమోద ముద్ర వేసిన వారు గాంధారీ ధృతరాష్ట్రులు.  పైన చెప్పిన ముగ్గురితో సంతోషపడటమే కాకుండా ఇన్ని మాటలు మాట్లాడుతూ  రెచ్చగొడుతూ  ఆజ్యం పోస్తూ పైశాచిక ఆనందాన్ని పొందిన వాడు కర్ణుడు.  మన  నిజ జీవితం ఇటువంటి వాడిని ఏమని అంటాము ? శాడిస్ట్  అని కాదా ?

మన నిజ జీవితం లో  సంఘటనలు ఆలోచిస్తే , ఎక్కడైనా  రేప్ కేసు జరిగితే ఏమంటున్నాము ? తాత్సారం చేయకుండా  వాడికి ఉరిశిక్ష వేయాలి అని. ఎందుకు  ఉరిశిక్ష ? క్షమించరాని నేరం చేసాడు కాబట్టి !! ఢిల్లీ నిర్భయ కేసు చూడండి . అందులో  ఒక మైనర్ కూడా  ఉన్నాడు. చిన్న వాడు అన్న ఒక నెపం ఉంది. అంత మాత్రం చేత అతనిని వదిలి పెట్టగానే,  ఎంత మంది మనసు దానికి  అంగీకరించింది ? తప్పు ఎవరు చేసినా తప్పే  చిన్న, పెద్దా అనే తేడా లేదు అనే గా అనుకున్నాము?  జాలి పడ్డామా?  లేదే?  మరి మహాభారతం లో చివర కర్ణుడు బాధ  పడ్డాడు, కవచ కుండలాలు ఇచ్చాడు  అనుకోగానే ఎందుకు మంచివాడు అనుకోవాలి ? ద్రౌపది ని అవమానించిన వాడు దుశ్శాసనుడే  అయినా అంతటికి సూత్రధారి కర్ణుడు.

నాకు అందుకే  దుర్యోధనుడి కంటే మహాభారతం లో కర్ణుడే మహా ప్రమాదకారమైన  వ్యక్తి గా అనిపిస్తాడు.

మార్చి 2 – Read Across America

మార్చి  2 అమెరికాలో అన్ని బడులలో Dr. Seuss గారి పుట్టిన రోజు సందర్భం గా  Read Across America అంటూ పిల్లలని పుస్తకాలు చదవటం ప్రోత్సహిస్తారు.

అమెరికా బడుల్లో  చిన్న తరగతుల్లో (ఒకటి, రెండు)  ఉన్న పిల్లలకి  ఇంటి పని (హోంవర్కు) అసలు ఇవ్వరని చెప్పాలి.  బడి మానకుండా వెళ్లి, గురువు చెప్పినది అర్ధం చేసుకుంటే  చాలు. మరీ ఇక,  Kindergarten వారు అంటే ఇంటికి వెళ్లి ఆడుకోవడమే.  మా అమ్మాయిలు చదివిన బడి  కూడా మినహాయింపు కాదు కానీ  ఒక తిరకాసు పెట్టేవారు.  దాన్నినొప్పి లేకుండా మొట్టికాయ  వేయటం అంటాను నేనైతే. రోజుకొక పుస్తకం చదివో,  చదివించుకునో  తల్లితండ్రుల తో సంతకం చేయించుకు రావాలి. అలా  ఒక నెలరోజులు చదివిన వారికీ  Pizza Hut వారు ప్రశంసా పత్రం తో పాటు గా ఉచితం గా ఒక చిన్న పిజ్జా ఇచ్చేవారు. ప్రతీ  నెలా ఆ  చిన్న పిజ్జా ముక్క కోసం, పోటాపోటీ గా చదివేవారు మా పిల్లలు.  ఆ విధం గా  పది నెలలలో (ఒక సంవత్సరం లో)  దాదాపు 100-120 పుస్తకాలు చదివేవారు.  బడిలో సంవత్సరాంతం లో  ఒక కథ/చిన్న పేరా  ఇచ్చి అప్పటికప్పుడు చదవమని, దాని మీద  మౌఖిక పరీక్ష పెట్టేవారు. దానినే DRA2 assessment అంటారు. చదివిన పుస్తకం లోని కథ యొక్క నేపధ్యం, మొదలు,మధ్య, చివర భాగాలు  అడుగుతారు.  చివర గా – నీ నిజ జీవితం లో ఏదైనా సంఘటన తో కలిపి చెప్పగలవా/ ఇటువంటిదే  ఇంకొక పుస్తకం లో ఏదైనా పాత్ర తో పోల్చగలవా/ ప్రపంచం లోని ఏదైనా విషయం తో పోల్చగలవా  (connect Text to Self, Text to Text, Text to World) అని గురువులు ప్రశ్నిస్తారు. సునాయాసంగా చదివారా, spelling లు సరిగ్గా చెప్పారా లేదా అన్న దాని కంటే, పిల్లల  అవగాహన  మీద దృష్టి పెడ్తారు.  పిల్లల  అవగాహనని   బట్టి  score వేస్తారు.  అందులో ఉత్తీర్ణులవ్వటం అవ్వకపోవటం అంటూ ఏమి ఉండదు. ఆ వచ్చిన score ప్రకారం ఎటువంటి పుస్తకాలు చదవాలో టీచర్ సిఫార్సు  చేసేవారు. ఈ విధం గా ఇక్కడ పిల్లలు  దాదాపు ఐదోయేట నుంచి ఒక పుస్తకం మీద చర్చ చేస్తారు.

అమెరికా లో పబ్లిక్ గ్రంధాలయాలే కాక, ప్రతీ  బడిలో గ్రంధాలయాలు &  ప్రతి తరగతి గదిలో ఆ టీచర్ గారి దగ్గర  కూడా ఒక చిన్న సైజు గ్రంధాలయం ఉంటాయి. అంతే కాక ప్రతి బడి లో సంవత్సరానికి రెండు సార్లు scholastic publishers వారి బుక్ ఫెయిర్లు  జరుగుతాయి. దాని ముఖ్యోద్దేశ్యం ఏంటంటే- ఆ పబ్లిషర్ వారు, వారికి వచ్చిన లాభాలలో కొంత బడికి కూడా ఇవ్వటం చేస్తారు.  ఎండాకాలం సెలవల్లో అమెరికాలో  ప్రతి గ్రంధాలయం లో పిల్లలకి Summer Reading Program ఉంటుంది. గ్రంధాలయం వారి లిస్ట్ లో ఉన్న పుస్తకాలూ చదివితే ఉచిత ఐస్ క్రీం, పార్కులకి ఉచిత టికెట్ లాంటి కూపన్ లు ఇస్తారు. గ్రంధాలయాలలో పెద్దలకే కాక, పిల్లలకి కూడా పుస్తకాల మీద చర్చా వేదికలు ఉంటాయి. Story reading programs – చిన్న పిల్లలకి  కథ చదివే కార్యక్రమాలు. ఇవన్నీ పూర్తిగా ఉచితం. వాలంటీర్ల సాయం తో నడుస్తాయి.  

పిల్లల పుస్తకాలూ కూడా ఎంత బావుంటాయంటే అతి సులభమైన భాష లో, రక రకాల బొమ్మలతో , రోజు వారీ జీవితం చెప్తూ ఉంటాయి. నేను వాళ్ళతో పాటే చిన్న పిల్లనయి పోయి చదివేదాన్ని. వాటిల్లో నాకు ఇప్పటికీ  ఇష్టమైన పుస్తకం ‘The Very Hungry Caterpillar’. ఒక గొంగళి పురుగు సీతాకోకచిలుక గా మారే క్రమం లో జరిగే కథ.  ఆదివారము నాడు  అరటి మొలచింది  పద్యం లాగా Science, Math, వారాలు  అన్నీ  చెప్పి ఒక నీతి కూడా చెప్తాడు రచయిత.

ఏ భాషయినా పర్వాలేదు ఒక పుస్తకం తీసుకుని పిల్లలతో కూర్చుంటే ఆ పుస్తకము పెంచే అనుబంధమే వేరు అనిపిస్తుంటుంది. పిల్లలు అన్నం తింటున్నప్పుడు టీవీ ఎక్కడ అలవాటు చేసుకుంటారో అని అన్నం పెడుతూ పుస్తకం చదివే వాళ్ళం మేము. ఆ అలవాటు వలన ఇప్పుడు కూడా ఫోన్లు డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర రాకూడదు అని అనగానే అది కాక పోతే ఇది అన్నట్లు  పుస్తకాలతో తయారవుతారు 🙂 ఈ పుస్తకాల వలన కొన్ని నష్టాలూ కూడా ఉంటాయి. ఒక్కోసారి పిల్లలు ఆ పుస్తకాలలో తింగరి పాత్రల ని అనుసరిస్తుంటారు కూడా.

High School, Middle school లలో కూడా కొన్ని పుస్తకాలు  చదవటం, వాటి మీద చర్చలు జరపటం, ప్రాజెక్టులు చేయటం ఉంటుంది. అటువంటి పుస్తకాలలో ఉదాహరణలు  –  To Kill a  Mockingbird , Romeo and Juliet .  

ఎన్ని కొత్త పద్దతులు వచ్చినా ఇంకా కొన్ని విధానాల్లో పాత  పద్ధతులే కన్పిస్తాయి అమెరికా లో. మనకి తెలుగు లో ebooks  ఇంకా అంత రాలేదు కానీ ఇక్కడ చాలా మటుకు వచ్చేసాయి. అయినా గ్రంథాలయానికి వెళ్తే అక్కడ పిల్లలు, పెద్దలు సంచులలో పుస్తకాలూ నింపుకుని వెళ్లే పాత పధ్ధతి కన్పిస్తుంది.   హై స్కూల్  డిప్లొమా కి,  కాలేజీ కి లో అడ్మిషన్ కోసం దరఖాస్తు చేసుకోవాలంటే  కనీసం మూడేళ్ళ పాటు  కోర్స్ లో రెండవ భాష (Second Language) చదివి ఉండాలి.  ఆ మూడేళ్ళు  ఇక్కడి పిల్లలు భాష మీద చిన్న పట్టు సంపాదిస్తారనే చెప్పచ్చు. అంటే  ఖచ్చితం గా నేను ఇంటర్మీడియట్ లో సంస్కృతం చదివినట్లు మాత్రం ఉండదు. దీనిని బట్టి భాష  – Language Arts అన్నదానికి ఎంత విలువ ఇస్తారో అర్ధం చేసుకోవచ్చు.

అసలే అమెరికా చిరాకు గా ఉంటే అమెరికా గురించి ఇంత గొప్ప చెప్పాలా అనచ్చు. కొన్ని మంచి విషయాలు కన్పించినపుడు చెప్పడం లో తప్పు లేదు కదా !!భారత దేశం లో  మనవారు, పిల్లలు  అమెరికా కి రావాలన్న తపన తో, పోటీల ప్రపంచం లో తమ ఉనికినే  మర్చిపోతున్న తరుణం లో ఇటువంటివి తప్పకుండా గమనించాలి అంటాను.  నా చిన్నపుడు చందమామ, అమర చిత్ర కథ ల  కోసం పోట్లాడుకున్న రోజులు ఉన్నాయి. వారానికి ఒకసారి మా స్కూల్ లో మాకు లైబ్రరీ తరగతి ఉండేది.  ఇక AIR లో వచ్చే బాలావినోదం సంగతే వేరు. రేడియో అక్కయ్య, కంగారు మావయ్య, జేజి మావయ్య పాటలు , రూపకాలు చెప్పుకుంటే పోతే ఇంకో టపా  కూడా అయిపోవచ్చు. ఆంగ్లం లో  ‘Gingerbread  Man’  కథ ఆధారం గా  ‘దిబ్బరొట్టి  అబ్బాయి’ రూపకాన్ని ఎప్పటికి మర్చిపోలేను. భారత దేశం లోని బడులలో  ఈ రోజుల్లో  కనీస వసతులే  ఉండట్లేదు అంటున్నారు. మరి గ్రంథాలయాలు ఉన్నాయా అన్నది ప్రశ్నే!!

అమెరికా ని చూసి  Valentine’s day, Mother’s day, Father’s day చేసుకున్నట్లే Read Across India పండుగ కూడా చేసుకోవాలని ఆశిస్తూ  ఈ టపా ….

 

జోడించు

గత వారాంతం మా  మనబడి డైరెక్టర్ గారు ఈ ఆట  ఒకటి  ఇచ్చి ఎలా ఉందో చూడమన్నారు. నిన్న రాత్రి నేను,మా అమ్మాయి ఆడాము. అరగంట సేపు అలా  ఆడుతూ కూర్చుండిపోయాము.  మా పిల్లలతో board games ఆడిన రోజులు గుర్తొచ్చాయి.  Scarbble ఆట ఆధారంగా రూపొందించారు. నేను Scarbble ఎప్పుడో ఒకటి రెండు సార్లు ఆడానేమో. తెలుగు లో ఆడటం సరదాగా అన్పించింది.  చాలా బావుంది. కాసేపు ఎలక్ట్రానిక్ గాడ్జెట్స్ పక్కన పడేసి పిల్లల తో గడపాలి అనుకుంటే తప్పకుండా కొనాలనే చెప్తాను.  రూపొందించినవారి  సృజనాత్మకని చాలా మెచ్చుకోవాలి.  ఆసక్తి ఉన్నవారు  ఈ వెబ్సైటు  చూడండి . 

http://jodinchu.out-box.co.in/products/jodinchu/

img_2438

నేను, మా అమ్మాయి ఆడిన ఆట

 

img_2440

img_2439

మొక్కు

పెళ్ళిళ్ళు, పుట్టు వెంట్రుకలు, పరీక్షలు, ఎంట్రన్సులు  దేనికైనా ఆపద మొక్కుల వాడిని తలచుకోని  తెలుగు కుటుంబం ఉందంటే అతిశయోక్తి కాదు. ప్రపంచం లో వాటికన్ సిటీ తర్వాత రెండవ స్థానం లో  ఉన్న మతపరమైన సందర్శనా  ప్రదేశం తిరుపతి.  భారత దేశం లో ఎన్ని దేవాలయాలకి ట్రస్ట్ లు ఉన్నాయో నాకు తెలీదు కానీ  ఈ దేవాలయానికి టీటీడీ  ట్రస్ట్ మరియు దానికి  ఒక IAS అధికారి ఎగ్జిక్యూటివ్ ఆఫీసర్. దేవాలయానికి ఎంత రాబడి ఉండకపోతే ఇటువంటి ట్రస్ట్ ఉంటుంది ? వడ్డీ కాసుల వాడి  దర్శనం చేసుకోవడానికి టాక్సీలు, రైళ్లు, బస్సులు, విమానాలు ఎక్కి వచ్చే భక్తులు. ఆ బస్సులకు బస్టాండ్లు, రైళ్ల కి రైల్వే స్టేషన్, విమానాలకు విమానాశ్రయం.  భక్తుల కి సదుపాయాలు ఇస్తూ వారికి  ధర్మసత్రాలు, అన్నదానాలు. అవి నచ్చని వారికీ  హోటళ్లు. స్వామి పేరు మీద విశ్వవిద్యాలయాలు, ఆసుపత్రులు,  చెప్పుకుంటూ పోతే అంతే లేదు ఈ  ఏడుకొండల వాడి  దయ మీద  బ్రతికే వారి గురించి !!

నిన్న ముఖ పుస్తకం తెరవగానే  కనిపించిన చిత్రం –  మొక్కుబడి చెల్లించుకుంటున్న  కెసిఆర్ గారి కుటుంబం.  ఒకటి కాదు దాదాపు నాలుగైదు టపాలు.  ‘ప్రజల సొమ్ము ని గుడి పాలు  చేయడానికి ఈయన కి హక్కు ఎక్కడిది’  అని ఒకరు, ‘Shameless’ అని ఇంకొకరు. ‘దేవుడికి అలంకారం అవసరమా,పేదలకి  ఇవ్వవచ్చు కదా’ ’ అని  మరొకరు.  ఉమ్మడి రాష్ట్రం గా ఉన్నపుడు అందరూ  ఆ స్వామి సొమ్ము తిన్నవారే కదా ?   సొమ్ము ఎక్కడికి వెళ్తోంది ?  కోట్లు గడించి తిరిగి భక్తులకి తెచ్చిపెట్టే ఆ స్వామికే కదా ?  ఈ మధ్య ‘పేదలకి  ఇవ్వవచ్చు కదా’ అన్న మాట వింటే నాకు చిర్రెత్తుకొస్తోంది. మనం రోజుకో దుస్తులు వేసుకుంటాం, రోజుకో రకమైన రుచి తో  భోజనం  తింటాము, వీలైతే రోజుకో నగ పెట్టుకుంటాం. 80 ఏళ్ళు, మహా అయితే  90 ఏళ్ళు ఉండే ఈ జీవితానికి  ఇన్ని సుఖాలు కావాలా ?  మరి మీరు కూడా సంపాదించేది అంతా పేదలకి  ఇచ్చి సన్యాసం పుచ్చుకోవచ్చు కదా ?  మీరు సన్యాసులు అవ్వరు కానీ ఇన్ని వేలమంది ప్రతి రోజు ఆయన సొమ్ము తింటుంటే ఆ స్వామి  మాత్రం నిరాడంబరం గా ఉండాలా  ? ఇదెక్కడి న్యాయం ? ఆయన  ఒక రాతి విగ్రహం  కాబట్టి ఆయనకేమి అక్కర్లేదు అనుకుంటే  మీకు ఏమి చెప్పనవసరం లేదు.  

పరమతస్తుడైన తానీషా శ్రీరామకల్యాణానికి  ముత్యాల తలంబ్రాలు పంపి  తన భక్తి చాటుకున్నాడు.  కెసిఆర్ అయినా, తానీషా అయినా పరమాత్ముడు వినియోగించుకున్న పనిముట్లు.  అందుకే  మీకు టీవీ లైవ్ లో  కెసిఆర్ కన్పిస్తే  మా లాంటి వారికీ ఆ నగలు పెట్టుకున్న పరమాత్ముడు కనిపించాడు.

ఎంత మాత్రమున ఎవ్వరు తలచిన అంత మాత్రమే నీవు _/\_  !!

బొమ్మలకొలువు

క్రిస్మస్, ఆంగ్ల నూతన సంవత్సరం వేడుకలు అయిన వారానికే  మా ఇంట్లో బొమ్మల కొలువు హడావిడి మొదలు.  పేరుకి పిల్లలకోసం అని పెట్టినా వాళ్ళకంటే నాకే సరదా  ఎక్కువ అని చెప్పాలి.   బేస్ మెంట్  లో డబ్బాలలో  సర్దిపెట్టిన బొమ్మలు తీయటం, మెట్లు పేర్చటం, అలంకరించడం అంతా కలిపి ఒక వారం రోజులు పడుతుంది.  చాలా పెద్ద పని అనుకోవచ్చు.  ఉత్సాహాన్ని ఇచ్చే పనే కాబట్టి  పేర్చేటపుడు పెద్ద పని గా ఏమి అనిపించదు. అంత కష్టపడి పేర్చిన కొలువు వెనువెంటనే తీయాలా  అనుకుంటూ , మూడోరోజుకి శాస్త్రానికి ఒక బొమ్మ పక్కన పెట్టి దాదాపు ఒక నెల రోజులు కొలువు ని అలానే ఉంచేస్తాము.

img_2359

మా అత్తగారింట్లో బొమ్మలకొలువు ఆనవాయితీ ఉంది. అందుకే ప్రతి ఏడూ క్రమం తప్పకుండా పెట్టడానికే ప్రయత్నిస్తాము. ప్రతి ఏడాది కొత్తవి కొన్ని చేరుతాయి కొలువులో.  ఇండియా వెళ్లి వస్తే ఎక్కువ అవుతాయి.  ఈ సారి భారత దేశం వెళ్ళినపుడు   దక్షిణ భారత యాత్ర చేసాము. అందుకే కొన్ని గవ్వల బొమ్మలు కొలువు లో ప్రవేశించాయి.  వాటిని చూసి నేను, మా చిన్నమ్మాయి ఇక్కడే craft store లో  గవ్వలు కొని అటువంటివే ఇంకా కొన్ని బొమ్మలు చేసాము.  నా చిన్నప్పటి బొమ్మలు ఎగ్జిబిషన్ లో  కొనుక్కున్నవి, మా అమ్మమ్మ బొమ్మలాట కి నాకోసం కొన్న స్టీలు గిన్నెలు (నెల్లూరు వైపు బుడ్లు అంటారు) ఇంకా దాచుకున్నాను.

img_2344
నేను, మా చిన్నమ్మాయి చేసిన బొమ్మలు

ఇది వరకు బొమ్మలు ఒక క్రమం లో కాకుండా నాకు నచ్చిన రీతిలో పెట్టేసేదాన్ని. మనబడి గురువులొకరు ఈ విధం గా చెప్పారు. అప్పటినుండి ఆ విధం గా పెట్టడానికే ప్రయత్నిస్తుంటాను. బొమ్మలకొలువు మన జీవిన విధానం చెప్తుంది.  ఒక్కొక్క మెట్టు  ఎక్కి దైవ సాన్నిధ్యానికి చేరుకోవాలి అన్నదే జీవిత లక్ష్యం. అందుకే క్రింద నుంచి పైన వరకు మెట్లు ఇలా పెట్ట్టాలి .

  • జంతువులు,
  • రోజు వారి జీవితం – అంగడి, గిన్నెలు, ఇంట్లోని సామాగ్రి అటువంటివి,
  • మహా పురుషులు, యోగులు
  • దేవతా మూర్తులు, ఇంటి ఇలవేలుపు.

img_3135

img_3136

img_3137

img_3134

img_3139

 

బొమ్మల కొలువు విశిష్టత గురించి ఈమాట లో కూడా  ఒకసారి చదివాను.

ఇది లంకె : http://eemaata.com/em/issues/201511/7936.html

మా ఇంట బొమ్మల కొలువు వీక్షించిన వారందరికీ ధన్యవాదాలు _/\_

అమెరికాలో అరటికాయ పొడి

అరటికాయ చూడగానే ‘అత్తగారి కథలు’ గుర్తుకు వచ్చి అరటికాయ పొడి చేశాను చాలా ఏళ్ల  తరువాత.  భానుమతి అత్తగారంత  నైపుణ్యం లేదనుకోండి 🙂

ముఖ పుస్తకం లో అరటికాయ పొడి చిత్రం పెట్టగానే అందరూ  తాయారు చేసిన విధానం చెప్పమని అడిగారు.  అందుకే  ఇలా ఓ టపా కట్టేసాను.

image1
కావాల్సిన పదార్థాలు  :

రెండు అరటి కాయలు (plantains కాకుండా  green bananas అని వేరుగా ఉంటాయి. అవే  బావుంటాయి)

తగినంత ఉప్పు  

నూనె – 2-3 చెంచాలు

పోపు కి కావాల్సినవి :

నాలుగు ఎండు మిర్చి (తినగలిగేంత కారం)

మినపప్పు

శనగపప్పు

ఆవాలు

జీలకర్ర

మెంతులు

ఇంగువ

అరటి కాయలు కడిగి  తొక్క తీసి ముక్కలు కోసుకోవాలి

కాయలకి తడి లేకుండా పేపర్ టవల్ తో అద్దివేయాలి.  ముక్కలని  ఒక గిన్నెలో  నూనె వేసి కలపాలి  (tossing).  తడి ఉంటే ముక్కలు మెత్తగా అయిపోయి పొడి బాగా రాదు.  ఒక పళ్లెం లేక cookie sheet తీసుకుని  aluminimum/parchment sheet వేసి ముక్కలని సమానం గా పరచాలి.

12509176_1020397954719601_8427482910230701765_n
ఈ విధం గా అన్న మాట

 

400F  ఉష్ణోగ్రత తో 22-25 నిమిషాల పాటు ముక్కలు ఓవెన్ లో ఉంచాలి.   

పోపు తాయారు చేసుకుని , పోపు  & అరటి కాయ ముక్కలు చల్లారాక   – పోపు, bake చేసిన అరటి ముక్కలు అన్నీ  కలిపి  Grinder/food processor/mini chopper  లో వేసి పొడి చేయటమే.

అన్నం లో నెయ్యి వేసి కలుపుకుని తినటమే 🙂

 

గమనిక :

మాములుగా అయితే అరటి కాయలని నిప్పుల మీద కానీ గ్యాస్ మంట మీద  కాల్చి, తొక్క తీసి పొడి చేస్తారు. అమెరికా అరటి కాయలు అలా కాలతాయో లేదో తెలీదు అని oven లో  bake చేశాను.

పళ్ళున్న చెట్టుకే రాళ్ళ దెబ్బలు

నా బ్లాగు లో చాగంటి వారి ప్రవచనాల మీద చాలా సార్లు ప్రస్తావించాను. నేను వ్రాసింది చదివి కొంత మంది తప్పకుండా ఆయన  ప్రవచనం వింటాము అని కూడా వ్యాఖ్యలలో చెప్పారు. చాలా సంతోషం గా  అన్పించింది ఒక చిన్న మంచి పని చేశాను కదా అని. ఆయన  ప్రవచనం గురించే చెబుతూ చాగంటి వారు మరియు వారి ప్రవచనములు’  అన్న టపా లో ఒకసారి ఒక విషయం చాలా స్పష్టం గా   వ్రాసాను – “ఈ సోషల్ మీడియా లో కొందరు వీడియో లు తమకి  కావలసినంత మేరకి  కత్తిరించి పంచుతున్నారు. ఈ రెండు నిమిషాల వీడియో లు చూసి ఆయన ఎందుకు చెప్తున్నారో దేనికి చెప్తున్నారో అర్ధం కాదు మొట్ట మొదట చూసిన వారికి. చాగంటి వారి 2 నిమిషాల వీడియో లు చూడకండి “  అని.

నేను చాగంటి వారి ప్రవచనాలలో   శ్రీసంపూర్ణ రామాయణం  (42 భాగాలూ, ప్రతి భాగం దాదాపు 2. 5 గంటలు),   స్థలపురాణం కాశీ రామేశ్వరం (1. 5 గంటలు కావచ్చు), మహా భారతం( ఎంత సమయమో  ఎప్పుడూ  చూడలేదు ) ఆది పర్వము, సభా పర్వము , విరాట పర్వం  విన్నాను.   వారి ప్రవచనము దాదాపు ఒక సంవత్సరం నుండి ప్రతి రోజు వింటున్నాను.  ఏ  ప్రవచనం లో కూడా ఒకరిని దూషించడం, అసభ్యకరం గా మాట్లాడటం వినలేదు.  పైపెచ్చు ఏదైనా అన్నానేమో అనుకుని ఆయన  ‘నేను క్షమించబడెదను కాక’, ‘ నేను మన్నింపబడెదను కాక’  అని అనటం మాత్రం చాలా సార్లు విన్నాను.  ఎన్ని సార్లు విన్నానో లెక్కించలేదు. కాలేజి పిల్లల్ని ఉద్ద్యేశించి ప్రసంగించేటపుడు ‘నన్ను మీ మేనమామ గా అనుకోండి’ అంటూ మాట్లాడారు. ఎవరు అంత ప్రేమ గా చెప్తారు ? ఆయన  చెప్పే విధానం వింటే  వేరొకరిని పొరపాటున కూడా  దూషించాలని ఎవరికీ అనిపించదు. అది కూడా ఒక కులం, మతం పేరుతో దూషించాలని అసలు అనిపించదు.    Brain ని ఒక  thought process లోకి పట్టుకెళ్ళుతుంది ఆయన  ప్రవచనం. అటువంటి ప్రవచనాలు చెప్పే వారి  మీద ఈ దూషణ ఏంటి?   వారు చెప్పిన  మంచి మాటలు ఎంతమంది ఎంత  విన్నారో తెలీదు   కానీ  ఒక్క మాట పొరపాటు వస్తే ఇంత రాద్ధాంతమా ? చెప్పాలంటే  ఆయన  చెప్పే భారతం విన్నాకా నాకు శ్రీకృష్ణుడి మీద భక్తి పెరిగింది మాత్రం నిజం.  అలాగే రామాయణం విన్నాకా  రాముడి మీద కూడానూ.  

మనం ఆఫీస్ ల లో ఒక రెండు నిమిషాల presentation ఇవ్వాలంటేనే  వందసార్లు practice చేసుకుంటామే  అన్ని గంటలు అనర్గళం గా మాట్లాడినప్పుడు ఒక్కసారి తప్పు దొర్లటం సహజం కాదా? ఉద్దేశ్యపూర్వకం గా మాట్లాడిన మాట కాదు. ఉద్దేశ్యపూర్వకం కాకపోయినా ఇంకొకరి  మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయి  కాబట్టి  వారు క్షమాపణలు కూడా చెప్పారు కదా ? మరి ఆయన ప్రవచనం ని  ఖండించి మాట్లాడే వారు, రోడ్డు మీద చేసిన వికృత చర్యల మాటేంటి ? ఇంత వికృత చర్యలు చేస్తే కానీ ఆవేశం చల్లారదా ? ఒక మనిషి అనుకోకుండా తప్పు చేస్తే అంత క్షమించలేని పరిస్థితి లో ఉన్నామా?

మనోభావాలు దెబ్బతిన్నాయి.  అందుకే కోపాలు వస్తాయి.  అది సహజమే కదా అనుకుంటే, ఒక టీవీ ఛానల్ వారు ఈ వికృత  చర్యలు చేస్తున్న వీడియో చూపిస్తూ, ఆ విలేఖరి  అవతల వారిని రెచ్చగొట్టే విధం గా మాట్లాడిస్తున్నారు. టీవీ ఛానల్ కి  రేటింగ్ పెరగటానికి సమాజం లో సమైక్యత పోయేటట్లు చేస్తే సరిపోతుందా ? ఎందుకింత దిగజారుడు ?  నైతిక విలువలు ఎక్కడ పోతున్నాయి సమాజం లో? ఆఖరికి,నయా పైసా పుచ్చుకోకుండా సమాజం బావుండాలని నిస్వార్ధం తో  ప్రవచనాలు చెప్పేవారి  మీదే కేసులు పెడితే  ఇంక ధర్మం అన్న మాట కి విలువ ఏంటి ? అర్ధం ఏంటి ?

నేను ఎవరినో  బాధపెట్టడానికి ఈ టపా వ్రాయలేదు  అని విన్నవించుకుంటున్నాను. ఇటువంటి మహాపురుషులు మన తెలుగు వారవ్వటం, ఆయన నోటి వెంట వచ్చిన ప్రవచనం వినటం  నిజంగా మనం చేసుకున్న అదృష్టం.  అది ప్రతి ఒక్కరు గ్రహించుకోగలిగితే చాలు.