ఈ ఏడు సంక్రాంతి బొమ్మల కొలువు కథ

భాగవతం అనేది పోతన గారు తెలుగు వారికి ఇచ్చిన ఒక అమూల్యమైన మణి  అంటాను నేను. ఈ సంగతి అర్ధమయ్యేసరికి నా జీవితకాలం దాదాపు సగం గడిచిపోయింది. తెలుగు పాఠ్యపుస్తకం లో కొన్ని  పద్యాలు నేర్చుకున్నాను. కథ కొంచెం కొంచెంగా బాగానే తెలుసు. కానీ నాకు ఆ కథని కళ్ళకి కట్టినట్లు చెప్తూ, మనసుకి హత్తుకునేలా , ఆ పురాణం significance  విశిదీకరించిన వారెవరో చెప్పనక్కరలేదనుకుంటాను 🙂 _/\_ . గత ఏడాది చాగంటి గారి భాగవత ప్రవచనం మొత్తం విన్నాను. తరువాత సామవేదంవారివి కూడా కొన్ని ఘట్టాలు విన్నాను. తరువాత http://telugubhagavatam.org/ వెబ్సైటు  తయారు చేసిన వారి గురించి తెలిసి ఆశ్చర్యం వేసింది. జీవితాన్ని సార్థకత చేసుకోవడం అంటే ఇదే కదా అనిపించింది.

ఇక ఒకరోజు మా  నానమ్మ పద్యాలూ చదివే విధానం  వింటుంటే (చాలా మంది దృష్టిలో ఆవిడ నిరక్ష్యరాస్యురాలు అనగా Illiterate)  ఆ పద్యాలూ నోటికి రాకపోతే జీవితం దేనికి అని అనిపించింది. ఇక నేర్చుకునే ప్రయత్నంలోనే ఉన్నాను. సఫలీకృతం మాత్రం కాలేదు.

సరే ఇలా భాగవతం గురించి ఆలోచిస్తూ ఉండగా,   దసరా పండగ రోజుల్లో చాలా మంది తమిళుల ఇంట బొమ్మలకొలువులు ప్రత్యక్షంగా , వాట్సాప్ లో చూడటం జరిగింది.  ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క కథని అంటే రామాయణం, ఆదిశంకరులు, కంచి పీఠాధిపతులు, బ్రహ్మోత్సవాలు అలా ఒక ప్రాజెక్టులాగా  పెట్టారు . అవి అన్నీ చూసాక, నాకు ఓ ఆలోచన వచ్చింది. మన తెలుగు వారికున్న అమూల్యమైన నిధి పోతన గారి భాగవతం. దానిని తెలుగు వాళ్లమై ఉండి ఆయన  గొప్ప చూపించకపోతే ఎలా అనిపించింది. అనుకోవడమే తరువాయి. సంక్రాంతి బొమ్మల కొలువుకి నా ప్రాజెక్ట్ ఇదే అని సంకల్పం చేసుకున్నాను. కానీ అన్ని బొమ్మలు ఎక్కడ దొరుకుతాయి, ఎవరు పట్టుకొస్తారు అన్నది ప్రశ్న.  

 

గజేంద్ర మోక్షం:

కావలసిన బొమ్మలు లిస్ట్ తాయారు చేసుకున్నాను.   ‘Golu dolls ‘ అని గూగుల్ లో కొట్టగానే, తమిళం వాళ్ళ మట్టి బొమ్మలు చూపిస్తోంది.  గజేంద్ర మోక్షం బొమ్మ ఉంది, కానీ పోతన గారు వర్ణించినట్లు లేదే!!

ఒక రోజు అనుకోకుండా dollar  tree కొట్టుకి( అక్కడ ప్రతీ వస్తువు ఒక డాలర్ మాత్రమే)  వెళ్ళాను. అక్కడ నోరు తెరుచుకున్న మొసలి, పక్కన ఏనుగులు కనిపించాయి. ఇంక అంతే. నేనే గజేంద్ర మోక్షం చేసేద్దాం అని నిర్ణయానికి వచ్చేసా.  నాకు తెలిసి నేను ఎప్పుడూ ఏది తాయారు చేయలేదు.

ఏనుగులని చేతిసంచీ బట్టలతో, చమ్కీలతో అలకరించాను. ఆ కొట్టులోనే కాగితం చెట్లు కన్పించాయి. వాటిని thermocol  కి అంటించి, గులకరాళ్లు పెట్టి కాస్త అందంగా చేసా. ఇక జలపాతం కోసం చూస్తే అదీ చేసుకోవచ్చని వీడియోలు పెట్టారు . అది చూసి నేర్చుకుని , ఆ ఘట్టానికి  దగ్గరగా అనీ వచ్చేలా చేసాను. ఇక విష్ణుమూర్తి రావాలి. అందుకు సరిగ్గా బాపు గారి బొమ్మ తప్ప సరిగ్గా లేవు, కానీ ఆయన బొమ్మ కొనకుండా ప్రిన్స్ చేయడం ఇష్టం లేక, ఒక్క విష్ణువు మాత్రమే వచ్చేట్లు గూగుల్ లో దొరికిన ఫోటో ఒకటి ప్రింట్ తీసుకున్నాను. ఒక చిన్న కర్రకి అతికించి ,ఇంకో thermocol  కొండ కి గుచ్చి కింద రాళ్ళూ పెట్టి అది పూర్తి చేసాను . దానితో మొత్తం ఘట్టం నేను అనుకున్నట్లే వచ్చింది.

తరువాత  ఉలూఖల బంధనముకి:

అమ్మకి ఫోన్ చేసి, యశోద రోటికి కట్టిన కృష్ణుడిని కొనమన్నాను. ఆలా దొరకలేదు ఒక్క కృష్ణుడే దొరికాడు అంది, దానితో డాలర్ ట్రీ  బొమ్మనే యశోదగా మార్చేసాను. ఒక్క క్రొత్త దీపావళి ప్రమిదని వెన్న కుండగా మార్చి, ఒక చెక్కకి ముగ్గులు వేసి , కవ్వం పెట్టి వెన్న చిలుకుతున్నట్లు చేసాను.

కుబేరుడి కుమారులను ఏవిధంగా చేయాలి అని మళ్ళీ సమస్య. ఒక craft  blog లో ఎవరో ఆలోచన ఇచ్చారు. రెండు barbie boy బొమ్మలు తెచ్చి వాటికీ పంచలు తయారు చేసి కట్టాను, మళ్ళీ  చెట్లు ఒక thermocol కి అతికించి, రంగులు వేసా .

గోవర్ధన గిరి :

ఇవన్నీ చేసాక గోవర్ధన గిరి పెద్దచేయటం  కష్టం కాదు అనుకుని Michaels craft store లో peg  dolls కొని వాటిని గోపాలురు లాగా చేసాను. ఆవులు డాలర్ కొట్లో కొనేసాను.  నా దగ్గరే చిన్న కృష్ణుడిని కొండ క్రింద నిల్చోబెట్టేసాను.

ఇక నందవ్రజం లాగా చేయటానికి bird  houses ని పల్లెటూరి ఇళ్ళలాగా మార్చాను. గోవుల  కొష్టం కూడా చేసాను. బాగా రాలేదు..

ఇంత కష్టపడ్డాక తీరా పేరంటం అనుకునే రోజుకి ఒక అడుగు మంచు కురిసింది మా ఊర్లో.  మరునాడు బళ్ళకి సెలవు అనగానే గబగబా అప్పటికప్పుడు చుట్టుపక్కల వారిని పిలిచి పేరంటం చేసాను.  ఒక చిన్న పాప యక్షులని చూసి ‘I know this story’ అంటే ఎంత సంతోషం వేసిందో!! మళ్ళీ వాతావరణం బావున్న  రోజున అందరినీ పిలిచి ఉత్తుత్తి పేరంటం చేస్తాను. ఈ జనవరి వాతావరణం ఎప్పుడు ఎలా ఉంటుందో తెలీదు!!

అన్నీ  ఘట్టాలు పెట్టలేకపోయినా చిన్న ప్రయత్నం చేసాను.  నాకు అంత చేయి తిరిగే కళ లేదు. అంత బలమైన సంకల్పమే నా చేత ఇలా చేయించింది అని చాలా గట్టిగా నమ్ముతున్నాను. ఈ కొలువు చూసి చేతిలో కళ  ఉన్నవారు కొందరైనా ఈ ఘట్టాలను పెట్టి రాబోయే తరాల వారికి భాగవతం చెప్పేస్తారన్న అత్యాశతో మీ అందరితో పంచుకుంటున్నాను.

అన్నట్లు ఆ రెండూ పద్యాలు  మా అమ్మాయి వ్రాసి నా జీవితం ధన్యం చేసింది 🙂

ఇన్ని రోజులు బ్లాగు వ్రాయకుండా , ఎక్కడా వ్యాఖ్యలు చేయకుండా ఏం  చేస్తున్నానో నా బ్లాగు మిత్రులందరికీ అర్ధమయ్యే ఉంటుందనుకుంటున్నాను

 

 

 

 

ప్రకటనలు

అమెరికాలో దోసావకాయ

Thanks  Giving రోజులు వచ్చేసరికి పండిన పంటలు కోయటం పూర్తి అవుతుందేమో మరి.   సూపర్ మార్కెట్ లలో దోసకాయలు, బీన్స్ లాంటి కూరలు చాలా తాజాగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి . దాంతో ఫ్రిజ్ లో ఎప్పుడూ  దోసకాయలు ఉంటూనే ఉన్నాయి.

IMG_1145

ఈ మధ్య YVR  ‘అంతరంగం’ బ్లాగర్  గారు, దోసకాయల గురించిన టపా పెట్టేసరికి వెంటనే యమర్జంటుగా  దోసావకాయ పెట్టేసా!!తినడం, జాడీ కడగటం కూడా పూర్తయిందనుకోండి!!

వంటకాల మీద టపా పెడితే భలేగా ఉంటుంది. చేసిన పదార్థం కొంచెమే అయినా అందరూ  కళ్ళతో తిని మనసు నింపేసుకుంటారు. నాలుక తో తినే ప్రసక్తి లేదు కాబట్టి ‘ఉప్పు ఎలా ఉంది’, ‘నూనెక్కువయ్యిందా’ , ‘కారం ఇంకొంచెం పడితే బావుండేదా’  వంటి మాటలు అస్సలు ఉండవు. వంట చేసినవారికి వడ్డించినంత సంతృప్తి :).

IMG_1054

IMG_1055

 

IMG_1060

 

 

 

 

ఒక చిహ్నం

పారిస్ అనగానే ఎవరికైనా  గుర్తుకు వచ్చే చిహ్నం Eiffel  tower. ప్యారిస్ వెళుతున్నాం అని చెప్పగానే ,  అక్కడికి వెళ్లి వచ్చిన వాళ్ళు నాకు ఇచ్చిన సలహా ఏంటంటే – ‘ముందే Eiffel  tower టిక్కెట్లు కొనుక్కోండి, త్వరగా అయిపోతాయి’ – అని. ఏమిటో అంత పడీ పడీ చూడాల్సిన వింత అనిపించింది.  వెళ్లి చూసాక కానీ అర్ధం కాలేదు ఏంటో!! అంతకంటే వింత విషయం ఏంటంటే ప్రపంచం నలుమూలల నుండీ కేవలం ఈ చిహ్నాన్ని చూడటానికి వస్తారు!! దాన్ని  కట్టడం అవసరమా అనవసరంగా అనేది ఆ దేశం వారికి బాగా తెలుసునేమో మరి !!

భారత దేశం అనగానే ప్రపంచంలో ఎవరికైనా గుర్తొచ్చే  చిహ్నం ఏంటి ? తాజ్ మహల్ . ఆ చిహ్నానికి ప్రత్యేకత ఏంటి ?  ఒక ప్రార్థనా మందిరమా లేక దేశం కోసం అసువులు బాసిన వీరుల కోసం కట్టినదా  ? ఏమిటి ఆ ప్రత్యేకత ? ఒక రాజు తన భార్యలలో తనకి ప్రీతిపాత్రురాలైన ఆవిడకి పాలరాతితో సమాధి కట్టించాడు. ఆవిడ  ఆయనకి ఏ పదో పన్నెండో సంతానం కంటూ చనిపోయింది. ఎన్ని గుడులు పిల్లలకి చూపిస్తామో తెలీదు కానీ, మా లాంటి NRI లు పిల్లలకి ఈ చిహ్నం చూపించి భారతదేశం చరిత్ర బాగా చెప్పేసినట్లు చాలా గర్వంగా కూడా మురిసిపోతాము.

‘temples అంటే పిల్లలకి బోర్ కదా ‘ అని కూడా చెప్పేసుకుంటాం!!ఎంత బాగా కట్టించాడని మురిసిపోతాం!!  పైన ఒక సమాధి, కింద ఒక సమాధి. ఏది నిజం సమాధినో , ఏది ఉత్తుత్తి సమాధినో అర్ధం కాదు. పైగా ఢిల్లీలో గాంధీ గారి సమాధికి ప్రదక్షిణం చేసినా చేయకపోయినా వీళ్ళ సమాధికి మాత్రం చెప్పులు విప్పి మరీ చుట్టూ ప్రదక్షిణం కూడా చేస్తాము !! ‘ఆ రాజు ఏంటి ? ఆయన  భార్య ఏంటి ? వాళ్ళ సమాధికి చెప్పులు విప్పి మరీ నేను ప్రదక్షిణం ఎందుకు చేయాలి’ ఆ ప్రశ్న వేసే నాథుడు లేడు ఆ దేశం లో !! ప్రపంచంలో అతి పెద్ద చరిత్ర కలిగిన దేశానికి, ప్రపంచంలోనే అతి ప్రాచీన నాగరికత కలిగిన దేశానికి, ప్రపంచం లోని పెద్ద కంపెనీ లకి  CEO దిగ్గజాలనీ అందిస్తున్న దేశానికి ఒక రాజుగారి భార్య సమాధి దేశచిహ్నమా ?

నిన్న సర్దార్  వల్లభాయ్ పటేల్ గారి విగ్రహ ఆవిష్కరణ జరగటం మొదలు !!  పోస్టులు, వార్తలు, కార్టూనులు – ‘భారతదేశం లో అంత పేదరికం ఉన్నపుడు ఇటువంటివి అవసరమా ‘ అంటూ !! ఒక పత్రిక అయితే ‘ ఐఐటీ లు, ఐఐఎం లు బోలెడు కట్టేయచ్చు ఆ డబ్బుతో ‘ అని వ్రాసింది. ఎవరికి తోచినట్లు వారు వ్రాసేసారు !!  

ఒక రోజు పెళ్ళికి- పెళ్లికి విచ్చేసిన ప్రతి జానెడు కడుపుకి  150 రకాల వంటలు, food court లు & పదివేలకి తగ్గని పట్టు చీరలు !! ఏ అవసరం ఉందని అంత విచ్చలవిడిగా ఖర్చుపెడ్తున్నారు ? ప్రపంచంలో ఎవరూ  ఖర్చు పెట్టనంతగా రికార్డు స్థాయిల్లో ఖర్చు చేసేస్తారు ఒక రోజు పెళ్ళికి . అప్పుడు గుర్తు రారేం ఈ పేదవారు మరి ?? ‘నా డబ్బు నా ఇష్టం. ఇది ప్రజల డబ్బు ‘ అంటూ  సమాధానం ఖచ్చితంగా వస్తుంది !! నిజమే !! మీ డబ్బు మీ ఇష్టం వచ్చినట్లు చేసుకోవచ్చు. ఇంత పెద్ద ప్రశ్న మీరు ఒక ప్రశ్న వేసినపుడు, మీ సామాజిక బాధ్యత మీకు తెలీదా ?  బాధ్యత తెలిస్తే ఖర్చు పెట్టే ప్రతీ పైసా ఆలోచించుకుని ఖర్చు పెట్టరా ?? ఒక రోజు పెళ్లే – శుభలేఖలు అచ్చు వేసేవారూ , చీరలు నేసే వారు, నగలు చేసేవారు , వంటలు చేసేవారు, పిండి వంటలు చేసేవారు, పెళ్లి హాల్ వారు, ఆ హాల్ లో పనిచేసేవారు, ఆఖరికి ఓలా  క్యాబ్ వారు – ఇలా ఎంతో మందికి ఉపాధి కలిపిస్తుండగా, అన్ని కోట్లు ఖర్చు పెట్టి కట్టిన విగ్రహం ఎవరికీ ఉపాధి కలిపించదంటారా ?

ప్రపంచం లో ఏ కట్టడమైనా ఎందుకు కట్టాలి అని అనుకుంటే, మనుష్యుల చరిత్ర , ఉనికి తెలిసేవి కాదు. ట్యాంక్ బండ్ మీద బుద్ధుడి విగ్రహం  పెడుతున్నప్పుడు పడవ ప్రమాదం జరిగింది. కొంతమంది పోయినట్లు కూడా గుర్తు!! ఈ రోజున నెక్లెస్ రోడ్డు మీదకి షికారుకి వెళ్లి ఆ విగ్రహం దగ్గర ఫోటోలు దిగేవారిలో,  ఆ రోజు రామారావు గారిని తిట్టిన వాళ్ళు కూడా ఉండవచ్చు. భార్య కోసం ప్రజల సొమ్ము ఖర్చుపెట్టిన షాజహాన్ ని మెచ్చుకుంటూ అదే భారతచిహ్నంగా అనుకుంటాం కానీ భారతదేశ స్వాతంత్య్ర పోరాటం లో ముఖ్య పాత్ర వహించి, భారత దేశాన్ని మొత్తం ఏకం చేసిన మహాత్ముడికి ఈ విధంగా నివాళి ఇవ్వటం సరికాదు అని ఎందుకు అనుకోవాలి ?

ఈ రోజు వరకు అక్టోబర్ 31 అంటే ఇందిరా గాంధీ గారు అసువులు బాసిన రోజుగానే నాకు గుర్తుండి  పోయింది. . అమెరికాకి వచ్చాక Halloween పండుగ ఆ రోజని తెలిసింది . నా నలభైయేళ్ల జీవితం లో  నిన్న మొట్ట మొదటి సారి తెలిసింది అక్టోబర్ 31 ‘ఉక్కు మనిషి’, సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్ గారి జన్మ దినం అని. సిగ్గుపడాలో లేక సోషల్ మీడియా కి ధన్యవాదాలు చెప్పుకోవాలో అర్ధం కాని  పరిస్థితి!!

ఈ రోజున ఆ విగ్రహం గురించి ప్రపంచం అంతా మాట్లాడుతోంది కాబట్టే,  ‘అసలు అంత పెద్ద విగ్రహం పెట్టిన వ్యక్తి ఎవరు’ అన్న సందేహం ప్రతి ఒక్కరికీ కలగటం సహజం. ఈ విధంగానైనా  ఆయన కీర్తి నలుదిశలా వ్యాపించడం భారతీయులు గర్వంగా భావించాలి. ఈ రోజున భారతదేశం ఇలా ఉండటానికి కారణమయిన ముఖ్యమైన మూల పురుషులలో ఒకరు ఈ మహాత్ముడు!! పాఠ్యాంశాలలో వీరి గురించి చెప్పడం పెద్దగా ఉండదు. నేను వీరి గురించి నా కాలేజీ జీవితం తరువాతే తెలుసుకున్నాను. చదువుకున్నదాన్ని నాకే సరిగ్గా తెలియలేదు.  సామాన్య ప్రజానీకానికి ఎలా తెలియాలి మరి ?? ప్రపంచంలో ఎక్కడికి వెళ్ళినా కనిపించేది గాంధీ గారి విగ్రహం!! భారతదేశంలో గాంధీ గారి పేరు ఉన్న వీధి & విగ్రహం లేని ఊరు లేదు అంటే అతిశయోక్తి కాదు. అలాగే అంబేద్కర్ గారు !! ఒక సామాన్యుడికి వారందరూ దేశానికి ఏమి చేసారో కూర్చోబెట్టి పాఠాలు చెప్పకుండానే ఈ చిహ్నాలు చెబుతాయి.

ఎన్నో భాషలు , ఎన్నో మతాలు !! ప్రపంచంలో ‘భిన్నత్వంలో ఏకత్వం’ అంటే భారతదేశమే !!  మరి ఆ భారతదేశంలో ఉండాలి కదా Statue of Unity!!

ప్యారిస్ అనగానే  Eiffel tower, అమెరికా అనగానే Statue  of Liberty ఎలా గుర్తొస్తాయో, ఇంకో వందేళ్ళకి ప్రపంచంలో  భారతదేశం అనగానే Statue of Unity నే తప్పకుండా గుర్తుకు వస్తుంది అని ఆశిద్దాం !!  

 

మా పార్కు లో తామర పూలు & జలచరాలు

‘YVR  అంతరంగం’ వారి బ్లాగు చూసాక గుర్తొచ్చింది మా ఇంటి దగ్గర పార్కులో తీసిన చిత్రాలు బ్లాగులో పెట్టడం మర్చిపోయాను అని.  కొలనులో తామరపూలు విరగబూసి ఉన్నాయి. చిన్న తాబేళ్లు బోలెడు కనిపించాయి. ఇంటి పక్కనే ఉన్న ఇంతటి ప్రకృతి సంపద ని పెట్టుకుని ఎక్కడికో వెళ్తుంటాం ఏమిటా అని ఆశ్చర్యం వేసింది.   

 

IMG_9587

 

IMG_9605

IMG_9614
ఈ చిత్రాలలో  తాబేళ్ళని పట్టుకోండి చూద్దాం 🙂

 

IMG_4407

 

IMG_9615
పొద్దున్నే బోలెడు కబుర్లు చెప్పేసుకుంటున్నాయి 

IMG_4410

 

IMG_9620

అమ్మలగన్నయమ్మ

మా అమ్మాయిని Middle  school లో ఉండగా, బళ్ళో దింపేటపుడు రోజూ ఒక దృశ్యం కనపడేది.  బడి దగ్గర సందు చివర ఓ వాకిట్లో, ఒక చేతిలో కాఫీ కప్పు పట్టుకుని, ఇంకో చేతిలో చిన్న కూతురిని ఎత్తుకుని,  బడి లోపలికి వెళ్తున్న పెద్ద కూతురిని కళ్ళతో బళ్ళో దింపుతూ ఓ మాతృమూర్తి కనిపించేది. ఆ రెండేళ్లు దాదాపుగా ప్రతి రోజూ ఇదే దృశ్యం !!

నాకు ఒక కొరియన్ స్నేహితురాలు ఉంది. ఈ మధ్య కలిసినపుడు చెప్పింది,  వాళ్ళ అమ్మాయికి హై స్కూల్ కెమిస్ట్రీ లో మార్కులు సరిగ్గా రావట్లేదని.  ‘ట్యూషన్ పెట్టించక పోయావా’ అంటే, ‘వాళ్ళు ఎంత చెప్పినా నేను చెప్పుకుంటే ఎప్పుడు అడిగితే అప్పుడు చెప్పవచ్చును కదా’ అంది.   

నిన్న మా అమ్మాయి బళ్ళో ఒకావిడ ని కలిసాను. PTA కి సంబంధించిన  ఒక volunteering service activity కి ఆవిడ coordinator . ఆవిడ పిల్లలిద్దరూ గ్రాడ్యుయేట్ అయిపోయారు. ‘అయినా ఎందుకొస్తున్నాను అంటే ఈ  పిల్లలతో ఇటువంటి సేవా కార్యక్రమాలు నిర్వహించడం చాలా తృప్తినిస్తుండడం తో మానలేకపోతున్నాను’ అన్నారు. ఆవిడని కొన్ని ఏళ్ళుగా చూస్తున్నాను. ఆ వినయం, నమ్రత చూస్తుంటే ఎంత బావుంటుందో చెప్పలేను !!

మా  బాలవికాస్  గురువు గారి సతీమణి !! మేమందరం  ఆవిడని ‘ఆంటీ ‘ అంటాము. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే  డొక్కా సీతమ్మ గారిలాగా అర్ధరాత్రి వారింటికి ఎవరు వెళ్ళినా ఏదో  ఒకటి పెట్టనిదే పంపరు.

ఫేస్బుక్ లోకి వచ్చినపుడల్లా సునీతా  కృష్ణన్ గారి పేజీ చూడకుండా వెళ్ళలేను. ఇక ఆవిడ గురించి ఒక్కమాటలో చెప్పాలంటే ఓ ‘మహిషాసురమర్ధిని’ !!

ఎందుకిలా ఎవరో ఒకరి గురించి పొంతన లేకుండా  చెప్తున్నాను అంటారా ? రోజూ లలితా దేవిని స్మరిస్తున్నంతసేపూ ఆ అమ్మవారు ఇన్ని అవతారాలతో  నా నిత్య జీవితంలో దర్శనం ఇస్తుంటే, ఆ మహత్యాన్ని ఈ నవరాత్రులలో ఈ విజయదశమి రోజు అందరితో పంచుకోకపోతే ఎలా ?

మా అమ్మమ్మ తన ఐదో ఏట ఉండగా తల్లి పోయింది. తల్లి లేని పిల్ల అని ఉమ్మడి కుటుంబంలో అమితమైన గారాబంతో పెరిగింది. ‘అమ్మమ్మా !! నీ పిల్లల్లో చదువుకున్నా కూడా, ఎవ్వరికీ  నీకున్న ఈ అవగాహన & ఓర్పు లేదు.అసలు నీకెలా వచ్చింది కదా ?’ అని మా  అమ్మమ్మతో అంటే, ఓ చిన్న నవ్వు నవ్వి, . ‘జీవితంలో తల్లి తోడు లేకపోతే ఎప్పుడూ భయమేనే  అమ్మా!! ఆ భయమే జీవితంలో అన్నీ నేర్పించేస్తుంది’ అని చెప్పింది. ఆ ఒక్క మాటలో ఎన్నో విషయాలు దాగున్నాయి కదా అనిపించింది నాకు!!

కిష్కింద కాండలో సీతాదేవి ఆభరణాలను చూపించినపుడు లక్ష్మణుడు వెంటనే గుర్తుపట్టిన ఆభరణాలు ఆవిడ  కాలి గజ్జెలు/అందెలు. కాలి ఆభరణాలు మాత్రమే ఎలా గుర్తుపట్టగలిగాడు అంటే, రోజూ ఆవిడ పాదాలకి నమస్కరించేవాడు.  ఆ పాదాలే ఆయన మనసులో ఉండటం వలన వెంటనే గుర్తు పట్టగలిగాడు.

వైష్ణవుడు అనేవాడు  ప్రతి స్త్రీ లో మాతృమూర్తి ని చూస్తాడు అంటూ  ‘పర్ స్త్రీ జేనే మాత్ రే ‘అన్నారు నరసింహ మెహతా!!

ఒక పురుషుడు ప్రతి  స్త్రీలో తల్లిని చూడాలి. అదే విధంగా  స్త్రీ కూడా ప్రతి పురుషుడు తనని చూసి నమస్కరించే విధంగానే ఉండాలి. అప్పుడే ఇలాంటి పండగలకి సార్థకత అనేది ఉంటుంది.

అందరికీ  విజయదశమి శుభాకాంక్షలు !!

డాక్టర్ బాలుగారు చెప్పిన కథ

రాధా మండువ గారు ఒక కథ చెప్పి, పిల్లలకి చెబుతారా అని వ్రాసారు. అది చదివాక నాకు ఒక కథ గుర్తొచ్చింది.

ఈ టపా  వివేకానందుడు చెప్పిన బాట లో… చదివినవారికి డాక్టర్ బాలు గారు జ్ఞాపకం ఉండాలి. టపాలో చెప్పాను  కదా, డాక్టర్ బాలు గారు వచ్చినపుడు మా పిల్లలకి బోలెడు కబుర్లు చెప్పేవారని. అలా  చెప్పిన కథే ఇది!!

వారు MBBS  పూర్తి చేయగానే  గిరిజనులకి సేవ చేయాలి అని అత్యంత ఉత్సాహంతో  ఉన్నారట. ఆ గిరిజనుల ఉండే ప్రదేశాల దగ్గరికి వెళ్లారు.  వాళ్ళు వీరిని స్వాగతించడానికే చాలా కాలం పట్టిందట. అవకాశం ఎప్పుడు వస్తుందా వారికీ వైద్యం ఎప్పుడు చేయాలా అని వేచి ఉన్నారు.

అలా చూస్తుండగా ఒక రోజు ఒక అవకాశం రానే వచ్చింది. ఒక పదునాలుగేళ్ళ  (అవును మీరు చూసింది నిజమే 14 ఏళ్ళు ) అమ్మాయికి పురిటి నొప్పులు వస్తున్నాయని ఈయనకి కబురొచ్చిందట. సాయంత్రం ఆరుగంటలకి. ఆ అమ్మాయి ఉండే ఇంటికి రోడ్డు లాంటిది ఏమి లేదు.  ఈయన తన మెడికల్ కిట్ పట్టుకుని వెళ్లి, ఆ అమ్మాయి తండ్రి అనుమతితో పరీక్షించారు. ఇంకో 12-15 గంటలు పడుతుంది అని చెప్పి, ఆ అడవిలో పాముపుట్ర ఉంటాయని భయం వేసి ( అలవాటు లేదుగా మళ్ళీ భయమే 🙂 ) వెనక్కి వచ్చారు. మరుసటి ఉదయం బయలుదేరుతుంటే ‘ఇంత పొద్దున్నే ఎక్కడికి ‘ ఒకావిడ పలుకరించింది. ‘ఫలానా చోటికి వెళుతున్నాను’ అంటే, ‘నువ్వెళ్ళి ఏం  చేస్తావు. ప్రసవం అయిపోయింది కదా’ అన్నది. వచ్చిన అవకాశం చేజారిపోయినందుకు చాలా బాధ వేసింది బాలు గారికి!! అయినా సరే పుట్టిన బిడ్డ కళ్ళల్లో డ్రాప్స్ అయినా వేద్దాంలే అనుకుని వెళ్లారు.

వెళ్ళేసరికి  బాలింత, చంటిబిడ్డ మాత్రమే ఇంట్లో ఉన్నారు. అనుమతి లేనిదే లోపలి వెళ్ళకూడదు!! అందుకని ఈయన బయటికి వచ్చి ఆ  చంటిబిడ్డను తనకు చూపించమని, బిడ్డను పరీక్ష చేసి మందు వేస్తానని చెప్పారు. ఆ అమ్మాయి తాను రానని, చూపించనని చెప్పింది.  అయినా కొంచెం సేపు వేచియున్నారు. ఇంక ఓర్పు నశించిపోయి , ‘డాక్టర్ అంటే మీకు అస్సలు నమ్మకం లేదు. నేనే లోపలికి వచ్చి చూస్తాను’ అని కోపంగా అరిచారు.  అప్పుడు లోపలి నుంచీ గట్టిన ఏడుస్తూ ‘ నాకున్న ఒక్క చీర రాత్రి పురిటి సమయంలో తడిసిపోయింది. అది ఉతికి ఇప్పుడు గుడిసెపైన ఆరేసారు . ఎండ పడ్డాక ఆరితే కట్టుకుందామని వేచి ఉన్నాను. దయ చేసి లోపలి రావద్దు ’  అంటూ సమాధానం వచ్చింది. అది విన్న బాలు గారు ఒక్కసారిగా స్థంభించి పోయారు. ‘ఎంత సేపు నేను డాక్టర్ని అని గొప్ప చెప్పుకుంటున్నానే కానీ వీరికి నిత్యావసరాలు కూడా లేవు అన్న సంగతి నేనెందుకు గ్రహించుకోలేకపోయాను’ అనుకున్నారు. ఈ కథ ఆయన  నోటి వెంట విన్నపుడు మా పిల్లలే కాదు పెద్దవాళ్ళం కూడా స్థబ్దులమైపోయాం.

ఈ కథ ఎప్పటిదో కాదు. 1988 ప్రాంతంలో అనుకుంటాను. అంటే అప్పటికి భారతదేశానికి  స్వాతంత్య్రం వచ్చి 40 ఏళ్ళు !!

గొప్ప విషయం ఏంటంటే ఆ చిన్న వయసులో డాక్టర్ బాలు గారు ఒక సంకల్పం పెట్టుకోవడమే  కాదు. నా ఒక్కడి వలన ఏమవుతుందిలే వెనుకకి తిరుగకుండా దానిని కొనసాగించారు కూడా !!ఈ రోజున SVYM  ఎన్నో జీవితాల్లో వెలుగు నింపింది. జీవితానికి పరమార్థం అంటే అదే కదా !!

కావలసినప్పుడే స్త్రీ వాదం

మూడు సార్లు విడాకుల మంత్రం జపిస్తే  శిక్ష అని, ఈ మధ్యనే చాలా చోట్ల వార్తలు వచ్చాయి. అటువంటి  స్త్రీ వాదులం , స్త్రీ హక్కుల కోసం పోరాడతాం అని చెప్పుకునే బాజా వాయించుకునే వారి  గోడల మీద ‘ఆ విషయం’ తప్ప అన్నీ ఉంటాయి. ఒకసారి ఈ చర్చ వచ్చినపుడు ఒక స్త్రీ వాదిని అడిగాను ‘ వారి చట్టం ప్రకారం రెండు పెళ్ళిళ్ళు  సమ్మతమే కదా !! అది ఒక స్త్రీకి అన్యాయం జరుగుతున్నట్లు కాదా ‘ అని. అందుకు సమాధానం ‘ హిందువులలో కూడా బోలెడు మంది రెండో పెళ్ళిళ్ళు  చేసుకుంటున్నారు.’ నేను అడిగిన దానికి సమాధానం వచ్చినట్లా రానట్లా మీరే అర్ధం చేసుకోవాలి. ఎక్కడో, ఎప్పుడో స్త్రీ కి అన్యాయం జరిగి ఉన్నప్పుడు ఆ మతంలో ఇటువంటివి నియమాలు  పెట్టారేమో తెలీదు నాకు. అటువంటప్పుడు ఆ మతాన్ని తిట్టడం , స్త్రీకి హక్కులే కలిపించలేదు అనడం ఎంతవరకూ సమంజసం ? అసలు తెలిసీ తెలియని దాని గురించి మాట్లాడే హక్కు నాకు ఉంటుందా?

ఇలాంటి వారి స్త్రీ వాదుల  లాజిక్కులు విని & చూసి కొంత మంది ఆడవాళ్లు చాలా తెలివితేటలతో , ఉన్న స్వేచ్ఛ సరిపోనట్లు  ,‘‘ఆడవాళ్లు వేదాలు నేర్చుకోవచ్చా? పురుష సూక్తం చదవచ్చా ? రుద్రం చదవచ్చా ? పితృకార్యం చేయచ్చా? తలకొరివి పెట్టచ్చా ‘ అని అనే ప్రశ్నలు వేయటం మొదలు పెట్టారు. నిజంగా, కొన్ని ప్రశ్నలు బ్రహ్మశ్రీ సామవేదం షణ్ముఖ శర్మ గారినే అడగటం చూసాను. ప్రశ్నలు అడగండీ అంటే వీరికి దొరికిందే ఛాన్సు!! ఎవరిని ఏ ప్రశ్నలు వేయాలో అర్ధం కాదు వీళ్ళకి అనిపించింది.  కొన్ని పనులు ఆడవారు, కొన్ని పనులు మగవారు చేయాలనీ చెబుతారు. చెప్పినపని చేయకుండా వద్దన్న పని చేయాలనుకోవడం వితండ వాదన కాకపోతే ఏంటి ?

ఇప్పుడు శబరిమల గురించి స్త్రీలు పెద్ద విజయం సాధించినట్లా ? దేశంలో ఉన్న గుడులు చూడటానికి సమయం లేదు.  శబరిమల ఒక్కటీ చూసి జన్మ సాఫల్యం చేసుకుంటారు కాబోలు పాపం!! అయ్యప్ప స్వామిని నమ్మే స్త్రీలు, ఆయన కథని కూడా నమ్ముతారు. ఆ కథని  నమ్మేవారు సుప్రీంకోర్టు కాదు కదా ఎవరు దిగి వచ్చి చెప్పినా ఆ ఆలయంలోకి అడుగుపెట్టరు.

అయ్యప్ప గుళ్లో స్త్రీలకి అనుమతి గురించి పోరాడే వాళ్ళని చూస్తే ఎంత  హాస్యాస్పదం గా అనిపిస్తుందంటే సగం మంది ‘నాస్తికులం’ అంటారు !! మరి ఏ దేవుడికి ఏం చేస్తే వీళ్ళకెందుకు ?? పురాణాలని ఆధారం చేసుకుని స్త్రీలని భారత దేశంలో హింసించారుట !! అందుకని వీళ్ళకి చాలా బాధ పాపం!! పదేళ్ళ  క్రితం ఏం జరిగిందో తెలీదు, గుర్తుండదు. వేలఏళ్ళక్రితం జరిగిన విషయాలు మాత్రం కళ్ళకి కట్టినట్లే చెప్తారు. మరి టైం మెషిన్ ఉందేమో వాళ్ళ దగ్గర 🙂

సనాతనధర్మంలో అసలు ఆడవారు  మోక్షాన్ని పొందటానికి మార్గమే సూచించలేదని, వివక్ష చూపించటానికి ఈ మధ్య ఒకచోట వాదన – ముఖ్యంగా విధవరాలైన స్త్రీలకి, పెళ్లిళ్లు కానీ స్త్రీలకి  !! ‘ధర్మం అనేది ఎప్పుడూ మారుతుంది దేశకాలాలతో’ అని అర్ధం చేసుకునేవారికి ఏ ధర్మం & శాస్త్రం బోధించనక్కరలేదన్నసంగతి ఎంత కాలానికి బోధపడుతుందో నాకైతే అర్ధం కాదు. ఉదాహరణ చెప్తాను. భర్త చనిపోతే, కొడుకులు లేనందున అల్లుడిని మావగారికి తలకొరివి పెట్టమని అడిగిందట ఓ మహా ఇల్లాలు. ఆ అల్లుడు తలకొరివి పెట్టి, పెట్టినందుకుగాను ఉంటున్న ఇల్లు కూడా ఖాళీ చేసి మొత్తం ఆస్థి నా పేరుమీద వ్రాస్తావా లేదా అని అత్తగారి నెత్తిన  కూర్చున్నాడట. అలాంటప్పుడు శాస్త్రం చెప్పినది ఆచరించక్కర్లేదు అంటాను నేనైతే!! ఆవిడే భర్తకి తల కొరివి పెట్టవల్సిందేమో అనుకున్నాను కూడా !!

నేను చెప్పొచ్చేది ఏంటంటే, కొంత మంది వ్యక్తులు పని కట్టుకుని సమాజాన్ని, ఎప్పుడూ  ఏదో విధంగా రెచ్చగొట్టేలా పోస్టులు పెట్టడం ,వాదోపవాదనలు చేయడం, తెలిసీ తెలియని మనుష్యుల మనస్సుల లో విషపు బీజాలు నాటడం  చేస్తున్నారు. దాని వలన ఇటువంటి ఫలితాలు!! అంత క్రితం ఒకసారి చెప్పాను కదా , ఒకాయన స్త్రీవాదాన్ని ప్రోత్సహిస్తూనే రావణాసురుడు తప్పేమి చేయలేదు అన్నట్లు మాట్లాడారు.   శ్రీరామ నవమి రోజు రాముడిని తిట్టడం సరిపోతుంది వీళ్ళకి. వినాయక చవితి రోజు మాత్రమే నీళ్ల కాలుష్యం, శబ్ద కాలుష్యం గుర్తొస్తుంది వీళ్ళకి. దీపావళి కి సరేసరి !! పొగ కాలుష్యం ఉండనే ఉంది !! ఆ మధ్య గోవు మాంసం నిషేధం జరిగినపుడు కొంతమంది ఏకంగా కథలే వ్రాసేసారు. ఇంత కథలు వ్రాసినవారు , ప్రతి పండగకి  ఏదో ఒకటి పోస్టు చేసేవారు, అన్యమతానికి వచ్చేసరికి నోరు మెదపరు. మరి భయమా ? గౌరవమా ? వేరేమతాలని ఆగౌరవపర్చాలి, అవమానించాలి అని నేను అనడం లేదు. ఏ మతంలో పద్ధతి ఆ పద్ధతి ఉంటుంది. ఆ నమ్మకాలని గౌరవించాలి. మనం కోరుకున్న మార్పు చట్టాలతో వస్తోందా ? . ఒక మనిషి ఇంకొక మనిషి మీద గౌరవ మర్యాదలు ఇవ్వటానికి చట్టాలు ఎంత వరకూ పనిచేస్తాయి ?  ‘sensitivity’ అనేది ఒకటి ఉంటుంది. అది లేకపోతే ఏ చట్టము ఏమీ చేయలేదు.